ΕΔΔΑ: Κράτηση σε γυάλινο κλωβό κατά τη δίκη και υπερβολική διάρκεια προσωρινής κράτησης (τυποποιημένη αιτιολογία)

 

 

 

Zinchenko και Tamtura κατά Ουκρανίας: Κράτηση σε γυάλινο κλωβό κατά τη δίκη και υπερβολική διάρκεια προσωρινής κράτησης. Παραβίαση άρθρου 5 § 3 

 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ Από: echrcaselaw

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Zinchenko και Tamtura κατά Ουκρανίας της 05.03.2026 (προσφ. αριθ. 46839/17 και 74462/17) 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΕΔΔΑ – ZINCHENKO ΚΑΙ TAMTURA ΚΑΤΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ (2026)

Η απόφαση αφορά δύο ζητήματα: αφενός, την τοποθέτηση δύο κατηγορουμένων σε γυάλινο κλωβό κατά τη διάρκεια ακροαματικών διαδικασιών ποινικής δίκης και, αφετέρου, την υπερβολική διάρκεια της προσωρινής κράτησης του δεύτερου προσφεύγοντος. Οι προσφεύγοντες, γεννηθέντες το 1990 και 1989 αντίστοιχα, ήταν αστυνομικοί, ύποπτοι στο πλαίσιο ποινικής υπόθεσης σχετικής με τα γεγονότα του Μαϊντάν στο Κίεβο (βλ. Shmorgunov κ.ά. κατά Ουκρανίας). Σύμφωνα με την έρευνα, κατηγορούνταν για χρήση πυροβόλων όπλων κατά διαδηλωτών, με αποτέλεσμα 48 νεκρούς και 80 τραυματίες.

Κατά την ακροαματική διαδικασία (12 Μαΐου 2016 – 4 Οκτωβρίου 2017), οι προσφεύγοντες τοποθετήθηκαν μαζί με τρεις συγκατηγορούμενους σε γυάλινο κλωβό διαστάσεων 4,3 μ. x 1,2 μ. x 2,2 μ., σε 77 ακροαματικές διαδικασίες, εκ των οποίων οι 62 διήρκεσαν μεταξύ 3 και 7 ωρών. Οι δικηγόροι υπεράσπισης ζήτησαν να καθίσουν οι προσφεύγοντες δίπλα τους, αλλά το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα, κρίνοντας ότι η κράτηση στον κλωβό δικαιολογούνταν για λόγους ασφαλείας.

Ο δεύτερος προσφεύγων (κ. Tamtura) συνελήφθη στις 23 Φεβρουαρίου 2015. Η κράτησή του παρατάθηκε επανειλημμένα με αποφάσεις που ακολουθούσαν τυποποιημένο πρότυπο, επαναλαμβάνοντας τους λόγους της αρχικής απόφασης κράτησης χωρίς περαιτέρω αιτιολογία. Στις 16 Ιουλίου 2019 η κράτηση αντικαταστάθηκε με 24ωρο κατ’ οίκον περιορισμό, ο οποίος διήρκεσε έως τις 19 Δεκεμβρίου 2019. Η συνολική διάρκεια στέρησης ελευθερίας ανήλθε σε 4 έτη και σχεδόν 10 μήνες.

Το ΕΔΔΑ διαπίστωσε, κατά πλειοψηφία (6 ψήφοι έναντι 1), παραβίαση του άρθρου 5 § 3 ΕΣΔΑ. Κήρυξε ομόφωνα απαράδεκτες τις αιτιάσεις βάσει του άρθρου 3 και του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 3, ως προδήλως αβάσιμες. Δεν εξέτασε αυτοτελώς ζήτημα βάσει του άρθρου 6 ΕΣΔΑ, επισημαίνοντας κατ’ ουσίαν ότι οι προσφεύγοντες δεν ανέπτυξαν σχετικό αίτημα ως προς περιορισμό των δικαιωμάτων υπεράσπισης λόγω δυσχερειών επικοινωνίας με τους συνηγόρους τους.

Δίκαιη ικανοποίηση (άρθρο 41 ΕΣΔΑ): Ο δεύτερος προσφεύγων δεν υπέβαλε αίτημα δίκαιης ικανοποίησης. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο δεν επιδίκασε κανένα ποσό.

 

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ https://www.echrcaselaw.com ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ