Antonov κατά Εσθονίας. Ισόβια κάθειρξη, υφ΄όρον απόλυση και de facto μη μειωσιμότητα ποινής. Παραβίαση άρθρου 3
ΑΠΟΦΑΣΗ
Antonov κατά Εσθονίας της 28.04.2026 (προσφ. αριθ. 48721/22)
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ
Ο προσφεύγων, Εσθονός υπήκοος καταδικασθείς το 1996 σε ισόβια κάθειρξη, διέπραξε κατά τη διάρκεια έκτισης της ποινής νέα αδικήματα (2004, 2013 και 2019), για τα οποία καταδικάστηκε αντιστοίχως. Με την πιο πρόσφατη καταδίκη της 9ης Ιουλίου 2021 για πρόκληση σωματικής βλάβης σε άλλον κρατούμενο και επιβολή ποινής ενός έτους και τριών μηνών, τα εθνικά δικαστήρια επέβαλαν συνολική ποινή ισόβιας κάθειρξης, ορίζοντας ως ημερομηνία έναρξης έκτισής της την ημερομηνία της τελευταίας καταδικαστικής απόφασης. Συνέπεια αυτής της ερμηνείας υπήρξε η επανέναρξη της ελάχιστης 25ετούς προθεσμίας μετά την οποία ο ισοβίτης μπορεί να ζητήσει υφ’ όρον απόλυση, με αποτέλεσμα η πρώτη δυνατότητα επανεξέτασης της ποινής να μετατεθεί στο έτος 2046, ήτοι 50 έτη μετά την επιβολή της ισόβιας κάθειρξης και 52 έτη μετά την αρχική κράτηση του προσφεύγοντος. Το Δικαστήριο, με 5 ψήφους έναντι 2, διαπίστωσε παραβίαση του ουσιαστικού σκέλους του άρθρου 3 ΕΣΔΑ, κρίνοντας ότι ο άκαμπτος, αυτόματος και μη εξατομικευμένος μηχανισμός επανέναρξης της 25ετίας — ανεξαρτήτως της σοβαρότητας του νέου αδικήματος, της επιβληθείσας ποινής για αυτό, ή του χρόνου που έχει ήδη εκτιθεί — καθιστά την ισόβια ποινή de facto μη μειώσιμη. Επιπλέον, έκρινε ότι η διαδικασία προεδρικής χάριτος, λόγω έλλειψης δικονομικών εγγυήσεων, δεν συνιστά μηχανισμό αντίστοιχο της έννοιας της «προοπτικής απελευθέρωσης». Μειοψήφησαν οι Δικαστές Đurović και Sancin με κοινή διαφωνούσα γνώμη.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ https://www.echrcaselaw.com ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δεν επιτρέπονται νέα σχόλια.