ΕΔΔΑ: Τεκμήριο αθωότητας και πρόωρη έκφραση ενοχής σε χωριστές ποινικές διαδικασίες. (ΕΛΛΑΔΑ)

 

 

 

Achtypi κατά Ελλάδας. Τεκμήριο αθωότητας και πρόωρη έκφραση ενοχής σε χωριστές ποινικές διαδικασίες. Παραβίαση άρθρου 6 § 2 ΕΣΔΑ 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Achtypi κατά Ελλάδας της 03.02.2026 (προσφ. αριθ. 58669/19) 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΕΔΔΑ – ACHTYPI ΚΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (2026)

Η απόφαση Achtypi κατά Ελλάδας αφορά την παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας (άρθρο 6 § 2 ΕΣΔΑ) λόγω δηλώσεων που περιλαμβάνονταν σε δικαστική απόφαση η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά συγκατηγορουμένης της προσφεύγουσας, ενώ η ίδια η προσφεύγουσα δεν είχε ακόμη δικαστεί.

Η προσφεύγουσα, Ελληνίδα υπήκοος γεννηθείσα το 1953, εργαζόταν ως δημόσια υπάλληλος στο τμήμα απονομής συντάξεων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Το 2013 ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον της και άλλων τεσσάρων ατόμων για απάτη σε βάρος νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, παράβαση καθήκοντος και υπεξαγωγή εγγράφων. Μετά από αναίρεση της καταδικαστικής απόφασης από τον Άρειο Πάγο λόγω ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, η υπόθεση παραπέμφθηκε εκ νέου στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών.

Με την υπ’ αριθ. 2634/2019 απόφασή του, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο διαπίστωσε ότι το κλητήριο θέσπισμα ήταν άκυρο και οι κατηγορίες είχαν παραγραφεί. Χώρισε τη διαδικασία κατά της προσφεύγουσας από εκείνη κατά των λοιπών συγκατηγορουμένων και παρέπεμψε την υπόθεσή της στον αρμόδιο εισαγγελέα. Ωστόσο, κατά την εξέταση της ποινικής ευθύνης της Ε.Μ. για ηθική αυτουργία σε απάτη, το δικαστήριο προέβη σε εκτενείς αναφορές στο ρόλο της προσφεύγουσας, διαπιστώνοντας ρητά ότι αυτή είχε δόλο να αυξηθεί η σύνταξη του δικαιούχου και ότι τέλεσε την πράξη της απάτης. Δηλαδή δεν περιορίστηκε σε ουδέτερη αφήγηση των πραγματικών περιστατικών, αλλά προχώρησε σε αξιολογική και νομική αποτίμηση στοιχείων της πράξης και, ειδικά, του υποκειμενικού της στοιχείου.

Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι το δικαστήριο υπερέβη τα αναγκαία όρια για τη θεμελίωση της ευθύνης της ηθικής αυτουργού, καθώς δεν ήταν απαραίτητο να εξεταστεί η υποκειμενική υπόσταση (mens rea) της προσφεύγουσας. Επιπλέον, το δικαστήριο παρέλειψε να διευκρινίσει ότι δεν προέβαινε σε έμμεση κρίση επί της ενοχής της προσφεύγουσας, αναφερόμενο σε αυτήν επανειλημμένα είτε ως «κατηγορουμένη» είτε με το πλήρες ονοματεπώνυμό της, χωρίς καμία επιφύλαξη.

Το Δικαστήριο διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 6 § 2 της ΕΣΔΑ και επιδίκασε 3.000 ευρώ για ηθική βλάβη.

 

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ https://www.echrcaselaw.com ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ