Απόφαση 159 / 2026 (Β, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 159 /2026
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Αποστολόπουλο, Προεδρεύων Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Αικατερίνη Πατσιαρά και Αθανάσιο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Σεπτεμβρίου 2025, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αικατερίνης Ψύρη και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως του 1727/2025 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών.Με κατηγορούμενο τον Σ. Μ. του Ε. Με υποστηρίζουσα την κατηγορία Α. Λ. του Ι., ως μητέρα του ανήλικου τέκνου της Ν. Κ., ασκούσα τη γονική μέριμνα. Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτού, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό 38 από 11-7-2025 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Ν. Κ. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2025.Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αικατερίνη Ψύρη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρότασή της, με αρ.πρωτ. 174/17-7-2025, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:"Εισάγω στο Δικαστήριο Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 485 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, την υπ' αρ. 38/2025 αναίρεση κατά του υπ' αρ. 1727/26-5-2025 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:Η ανωτέρω αναίρεση ασκήθηκε σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και για τους διαλαμβανόμενους σ'αυτή νόμιμους και βάσιμους λόγους, στους οποίους και αύθις αναφέρομαι. Επομένως η ως άνω αναίρεση πρέπει να γίνει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή, να αναιρεθεί το προσβαλλόμενο βούλευμα και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο αυτό συμβούλιο με άλλη σύνθεση, αφού αυτό είναι δυνατό. Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αικατερίνη Ψύρη"
Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 483 παρ. 3 και 480 ΚΠΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιουδήποτε βουλεύματος, παραπεμπτικού ή απαλλακτικού, για όλους τους λόγους αναίρεσης που αναφέρονται στο άρθρο 484 παρ. 1 ΚΠοινΔ, με σχετική δήλωση στον Γραμματέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία ενός μηνός που ορίζεται από το άρθρο 480, η οποία προθεσμία για την αίτηση αναίρεσης κατά του βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών αρχίζει από την λήξη της προθεσμίας έφεσης του Εισαγγελέα Εφετών, η οποία είναι επίσης ενός μηνός και αρχίζει από την έκδοση του βουλεύματος. Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη από 11/07/2025 και με αριθμό έκθεσης 38/2025 αίτηση αναίρεσης που άσκησε η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, στρέφεται κατά του με αριθμό 1727/2025 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο το ως άνω δικαστικό συμβούλιο αποφάνθηκε να μη γίνει κατηγορία κατά του Σ. Μ. για την αξιόποινη πράξη της κατάχρησης ανηλίκου που δεν συμπλήρωσε τα 14 έτη κατ' εξακολούθηση, πράξη που φέρεται τελεσθείσα στη Νέα Σμύρνη Αττικής, κατά το χρονικό διάστημα από 23.1.2023 έως 25.01.2023 Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα, δηλαδή εντός ενός μηνός από την λήξη της προθεσμίας έφεσης του Εισαγγελέα Εφετών, αφού το μεν προσβαλλόμενο βούλευμα εκδόθηκε στις 26/5/2025, η δε αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε με δήλωση στον Γραμματέα του Αρείου Πάγου στις 30/06/2025 (ΑΠ549/2000, ΑΠ530/2014, ΑΠ133/2017, ΑΠ1122/2020), χωρίς να έχει εκφέρει νωρίτερα κρίση για την μη άσκησή της ο αρμόδιος Εισαγγελέας Εφετών. Επομένως, είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθούν οι λόγοι αυτής. Από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. συνάγεται ότι στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ειδικώς η αθωωτική απόφαση ή το απαλλακτικό βούλευμα, ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας που θεσπίζεται από το άρθρο 6 παρ. 2 της Ε.Σ.Δ.Α, όταν δεν διαλαμβάνονται σ' αυτήν με πληρότητα και σαφήνεια τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την ανυπαρξία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος, οι αποδείξεις (κατ' είδος) από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο της ουσίας κατέληξε σε απαλλακτική για τον κατηγορούμενο κρίση (ΑΠ 1395/2020, 1401/2020, ΑΠ26/2010, ΑΠ2439/2009). Εξάλλου, η αιτιολογία δεν μπορεί να είναι ούτε "αντιφατική" ούτε "επιλεκτική", να στηρίζεται δηλαδή σε ορισμένα πραγματικά δεδομένα της προδικασίας ή της ακροαματικής διαδικασίας, χωρίς να συνεκτιμά άλλα που εισφέρθηκαν σ' αυτήν, γιατί τότε δημιουργούνται λογικά κενά και δεν μπορεί η αιτιολογία να κρίνεται ως εμπεριστατωμένη. Έτσι για να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη η αιτιολογία της αποφάσεως ή του βουλεύματος δεν αρκεί η τυπική ρηματική αναφορά των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, αλλά πρέπει να συνάγεται με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο ή το Δικαστικό συμβούλιο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ' επιλογή (ΑΠ 177/2022, ΑΠ 1486/2016). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού λόγου, της έλλειψης ειδικής αιτιολογίας [άρθ.139, 484 παρ.1 περ. δ ΚΠΔ ] επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών με το προσβαλλόμενο βούλευμα δέχθηκε, ότι από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού που συγκεντρώθηκε από την κύρια ανάκριση και την προηγηθείσα προκαταρκτική εξέταση και ειδικότερα από τις μαρτυρικές καταθέσεις και τα έγγραφα της δικογραφίας, δεν προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις, για να στηριχθεί δημόσια στο ακροατήριο κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου για την τέλεση των αποδιδόμενων σ' αυτόν ως άνω αξιόποινων πράξεων και συνεπώς, δεν πρέπει να γίνει κατ' αυτού κατηγορία για την πράξη αυτή, σύμφωνα με τα άρθρα 310 παρ. 1 εδ. α και 311 παρ. 1 εδ. α του ΚΠοινΔ. Από την ανωτέρω μνεία των αποδεικτικών μέσων που έλαβε υπόψη και αξιολόγησε το Συμβούλιο και την καθολική αναφορά, ως προς τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά, στην εισαγγελική πρόταση, δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι το Συμβούλιο για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία. Ειδικότερα με αυτά που δέχθηκε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών δεν διέλαβε στο σκεπτικό του ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την απαλλακτική του κρίση για τον προαναφερθέντα κατηγορούμενο Σ. Μ. Συγκεκριμένα, η αιτιολογία είναι ελλιπής και ασαφής καθώς και αντιφατική και επιλεκτική, αφού στηρίζεται σε ορισμένα δεδομένα της προδικασίας, χωρίς να συνεκτιμά άλλα που εισφέρθηκαν σ' αυτήν, ενώ δεν προκύπτει ότι εκτίμησε το συνολικό περιεχόμενο καθενός αποδεικτικού μέσου, ούτε ότι προέβη σε συγκριτική στάθμιση και αξιολογική και λειτουργική συσχέτιση αυτού με το περιεχόμενο όλων των αποδεικτικών μέσων. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις παραδοχές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών (αναφερόμενου στη σχετική εισαγγελική πρόταση) ο κατηγορούμενος δεν τέλεσε γενετήσιες πράξεις σε βάρος του ανηλίκου επειδή 1) "... δεν θα ήταν δυνατό για τον κατηγορούμενο ή για άλλο τρίτο πρόσωπο να απομονώσει κάποιο εκ των παιδιών χωρίς να το αντιληφθούν οι λοιποί παριστάμενοι και επιφορτισμένοι με την φύλαξη και προστασία τους-τουλάχιστον 2 παιδαγωγοί, ενώ μάλιστα στην τραπεζαρία παρίσταντο οι παιδαγωγοί όλων των τμημάτων, ήτοι περί τις 5-7 τον αριθμό παιδαγωγοί. Κατά την κοινή λογική θα ήτο αδύνατον ο κατηγορούμενος να καταφέρει να παρακάμπτει τα βλέμματα όλων των παιδαγωγών και να κατεβάζει τα παντελόνια τόσα τα δικά του όσο και του μικρού Ν., χωρίς αυτό να υποπέσει στην αντίληψη των υπολοίπων παριστάμενων ενηλίκων ...", 2) "... από όλες τις προπαρατεθείσες καταθέσεις των λοιπών γονέων, οι οποίοι αφού προηγουμένως συμβουλεύτηκαν ειδικό παιδοψυχολόγο συνομίλησαν με τα παιδιά τους, που δήθεν κατά τον καταγγέλλοντα είχαν επίσης κακοποιηθεί, και θέτοντας τους τις κατάλληλες ερωτήσεις, προσπάθησαν να εκμαιεύσουν κάποια σχετική παρενόχληση σε βάρος τους από τον κατηγορούμενο πληροφορία, όμως κανένα παιδί, πλην των πειραγμάτων που πράγματι δέχονταν από αυτόν κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην τραπεζαρία, δεν του απέδωσε την παραμικρή μομφή ή υπόνοια σεξουαλικής παρενόχλησης, μάλιστα δε μερικά δεν τον γνώριζαν ούτε κατ' όψη. Είναι σαφές, πως στην περίπτωση που όντως υπήρχε ψήγμα αλήθειας στα καταγγελλόμενα, τότε άπαντες οι γονείς θα επιβεβαίωναν αυτά εμφανίζοντας και τα δικά τους τέκνα ως θύματα ...", 3) "... τα όσα φέρεται το παιδί να κατέθεσε στην μητέρα του, ορώμενα υπό το πρίσμα της αξιολόγησης της παιδοψυχολόγου Σ. Ν. (ιδ. την από ...-2023 [σημ. ...-2023] έκθεση αντιληπτικής ικανότητας και ψυχικής κατάστασης της παιδοψυχολόγου Σ. Ν. ενισχύουν τις ως άνω παραδοχές καθώς ο μικρός Ν. παρουσιάζει αδυναμία έκφρασης και επικοινωνίας, αδυναμία διάκρισης αλήθειας και ψεύδους, αδυναμία χωροχρονικής αντίληψης και προσανατολισμού, έχει αδυναμία αναγνώρισης αποδεκτής ή όχι συμπεριφοράς ..." και συνεπώς οι ισχυρισμοί του μπορεί να είναι προϊόν ψεύδους, 4) "... Ενώ όμως, θα αναμενόταν εύλογα να παρουσιαστεί αλλαγή της συμπεριφοράς του, τις συγκεκριμένες ημέρες που φέρεται να υπέστη τις ασελγείς πράξεις ήτοι στις 25-01-2023, το παιδί ουδεμία αλλαγή συμπεριφοράς παρουσίασε αλλά αντιθέτως ήταν πολύ χαρούμενο και συμμετείχε στις μουσικοδιαδραστικές δραστηριότητες της παιδαγωγού Κ. Ε. ..." και 5) "... Όλες οι αδερφές του [ενν. κατηγορουμένου] εμπιστεύονται τα παιδιά τους να παίξουν και να τα απασχολήσει, γεγονός που καταδεικνύει ότι ουδέποτε συμπεριφέρθηκε απρεπώς, περίεργα ή ύποπτα έναντι των ανηλίκων τέκνων τους ..." όπως αντίθετα θα ανέμενε κανείς από έναν δράστη τέτοιου είδους εγκληματικών συμπεριφορών . Ωστόσο, κατά τρόπο ασαφή και αντιφατικά δέχεται το ως άνω Συμβούλιο ότι στην τραπεζαρία παρίσταντο οι παιδαγωγοί όλων των τμημάτων ήτοι 5-7 τον αριθμό και συνεπώς δεν μπορούσαν να συμβούν οι καταγγελόμενες πράξεις χωρίς να το αντιληφθούν οι παιδαγωγοί αυτοί (σελ. 9), ότι η παραδοχή αυτή ενισχύεται από τις καταθέσεις των μαρτύρων παιδαγωγών Χ. Ζ. και Ε. Κ. από τις οποίες όμως, όπως δέχεται αμέσως πιο κάτω, προκύπτει ότι ο αριθμός των παιδαγωγών στην τραπεζαρία όπου παρέμεναν τα 25 περίπου παιδιά του ολοήμερου προγράμματος ήταν τουλάχιστον 3 (η πρώτη) ή 2 εντός της αίθουσας και 1 όρθια στην πόρτα ( η δεύτερη). Οι παραδοχές αυτές είναι αντιφατικές μεταξύ τους και δεν καθιστά ολοφάνερο ότι βρισκόντουσαν συνεχώς οι δύο παιδαγωγοί στην τραπεζαρία για να επιτηρούν όλα τα παιδιά δεδομένου ότι όπως αναφέρουν ταυτόχρονα συνόδευαν τα παιδιά στην τουαλέτα όποτε παρίστατο ανάγκη. Περαιτέρω, το προαναφερθέν Συμβούλιο δεν συνεκτίμησε και δεν αξιολόγησε όλες τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων και ειδικότερα: α) την από 1-2-2023 ένορκη εξέταση της μάρτυρος Ι. Σ. μητέρας παιδιού που φοιτά στον ίδιο βρεφονηπιακό σταθμό, σύμφωνα με την οποία η διευθύντρια παραδέχθηκε σ' αυτήν ότι μερικές φορές ο κατηγορούμενος συνόδευε τα παιδιά στην τουαλέτα και τα βοηθούσε αν και η εργασία του ήταν αυτή του καθαριστή, ότι η κόρη της εξαιτίας αυτού είχε αποκτήσει φοβίες, β) την από 2-2-2023 ένορκη εξέταση της Α. Α., μητέρας άλλου παιδιού σύμφωνα με την οποία η ίδια είχε δει τον κατηγορούμενο να κάθεται σ' ένα σκαμνάκι στην πόρτα ενός τμήματος, ότι μέχρι να παραλάβει το παιδί της δεν αντιλήφθηκε κάποιον παιδαγωγό στο διάδρομο ούτε σε άλλο χώρο, ότι της έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ένας καθαριστής να αναλαμβάνει ρόλο παιδαγωγού, γ) την από 7-2-2023 ένορκη κατάθεση της Π. Ζ. μητέρας άλλου παιδιού σύμφωνα με την οποία η κόρη της της εκμυστηρεύθηκε ότι ο "κύριος Σ." είναι κακός και ότι γαργαλάει τα παιδιά στην πλάτη και στις μασχάλες, δ) την από 8-2-2023 ένορκη κατάθεση της Ε. Π. μητέρας άλλου παιδιού σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος κάποιο διάστημα έκανε θερμομέτρηση στα παιδιά και όχι κάποιος παιδαγωγός, ε) την από 8-2-2023 ένορκη κατάθεση της Δ. Μ. μητέρας παιδιού σύμφωνα με την οποία όταν απουσίαζε η δασκάλα της την πήγε ο κατηγορούμενος στην τουαλέτα ενώ τον είδε και άλλες φορές εκεί, στ) την από 2-2-2023 ένορκη κατάθεση της Μ. Γ. μητέρας άλλου παιδιού η οποία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόσβαση στις τουαλέτες και έμπαινε ακόμα και όταν ήταν μέσα παιδιά για να τους δώσει χαρτί και ζ) την από 15-2-2024 έκθεση ανωμοτί εξέτασης της Α. Λ. μητέρας του ανήλικου παθόντος σύμφωνα με την οποία είδε τον κατηγορούμενο να κυνηγάει το παιδί της και αυτός να του απαντά "άφησε με βλάκα". Επίσης, στο προσβαλλόμενο βούλευμα δεν υφίσταται οιαδήποτε αιτιολογία ως προς το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κυκλοφορούσε σε όλους τους χώρους του βρεφονηπιακού σταθμού, ενίοτε χωρίς την ταυτόχρονη παρουσία παιδαγωγού και είχε αναπτύξει ιδιαίτερη οικειότητα με τα μικρά παιδιά αν και δεν ήταν παιδαγωγός. Μάλιστα, τις ως άνω καταθέσεις το Συμβούλιο εκτίμησε αποσπασματικά, δεχόμενο μόνον ότι οι γονείς δεν επιβεβαίωσαν τα λεγόμενα του ανήλικου περί του ότι ο κατηγορούμενος είχε προβεί σε παρόμοιες πράξεις σε βάρος τους. Επίσης, το προαναφερθέν Συμβούλιο κατά τρόπο ασαφή δέχεται ότι, επειδή ο μάρτυρας Φ. Μ. γονέας παιδιού αναφέρει ότι μετά την καταγγελία της μητέρας του ανηλίκου θορυβημένος, κατόπιν συμβουλής παιδοψυχιάτρου, ζήτησε από το παιδί του να ζωγραφίσει μια εικόνα από το σχολείο του και το παιδί του ζωγράφισε έναν άνδρα με πέος και με γουρλωτά μάτια (ο κατηγορούμενος πάσχει από εξώφθαλμο βρογχοκήλη σχετ. η από ...-2024 έκθεση Πραγματογνωμοσύνης καθηγητή ψυχιατρικής Γ. Α.) και επειδή το παιδί δεν ανέφερε ευθέως το όνομα του κατηγορουμένου, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι πρόκειται για τον κατηγορούμενο, χωρίς ωστόσο να εξετάσει εάν υπήρχε και άλλος άνδρας εργαζόμενος στο σχολείο εκείνη την περίοδο, ενδεχομένως με όμοια πάθηση των οφθαλμών ώστε να αποκλείσει ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. Επιπροσθέτως, το ως άνω Συμβούλιο εκτίμησε επιλεκτικά και όχι στο σύνολο της την από 22-2-2023 έκθεση αντιληπτικής ικανότητας και ψυχικής κατάστασης της παιδοψυχολόγου Σ. Ν. και κυρίως υιοθέτησε συμπεράσματα που δεν αναφέρονται στην Έκθεση αυτή. Συγκεκριμένα, δεν αναφέρεται σ' αυτήν η εκτίμηση ότι ο μικρός Ν. παρουσιάζει αδυναμία έκφρασης και επικοινωνίας, αδυναμία διάκρισης αλήθειας και ψεύδους, αδυναμία χωροχρονικής αντίληψης και προσανατολισμού αλλά (σελ. 4) " Η ικανότητα διάκρισης αλήθειας-ψεύδους, φαντασίας - πραγματικότητας, δεν μπορεί να εκτιμηθεί με αξιοπιστία καθώς πολλές φορές οι απαντήσεις του μεταβαλλόντουσαν διαρκώς και προσέθετε ή αφαιρούσε πληροφορίες, γεγονότα. Παρατηρείται δυσκολία στον χωροχρονικό προσανατολισμό (μπερδεύει το πριν και το μετά ή δυσκολεύεται να θυμηθεί ποιο έγινε πρώτα και ποιο μετά, τη διαδοχή και τη διάρκεια τους). Επίσης δυσκολεύεται να διαχωρίσει το χτες από το σήμερα, το παρελθόν από το παρόν (πχ αναφέρει ότι πήγε σήμερα σχολείο ενώ δεν έχει πάει). Παρουσιάζει καλή άμεση μνήμη, δυσχερής πρόσφατη μνήμη (γεγονότα που συνέβησαν την προηγούμενη ημέρα) καθώς και μακροπρόθεσμη μνήμη (γεγονότα του παρελθόντος). Διαθέτει καλή αντίληψη χωρικών σχέσεων κυρίως με σημείο αναφοράς την ίδια την υπογράφουσα και δυσκολότερα με άλλο αντικείμενο του χώρου. Σύμφωνα με τα παραπάνω, η αντιληπτική ικανότητα τον Ν. χαρακτηρίζεται ικανοποιητική αλλά με σημαντικούς περιορισμούς λόγω της χρονολογικής και αναπτυξιακής του ηλικίας.... Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η ψυχική κατάσταση του Ν. κρίνεται καλή και δεν εμφανίζει στην παρούσα φάση κάποια ενεργή ψυχοπαθολογία........ Ο ανήλικος Κ. Ν. του Γ. και της Α. κρίνεται ικανός να εξεταστεί ως μάρτυρας με επιφύλαξη." Συνεπώς προκύπτει ότι δεν έλαβε υπόψη του το Συμβούλιο το συνολικό περιεχόμενο του πιο πάνω αποδεικτικού μέσου, ούτε προέβη σε αξιολογική συσχέτιση αυτού με το περιεχόμενο της από ...-2023 έκθεσης εξέτασης χωρίς όρκο κατ' άρθρο 245 παρ. 2 ΚΠΔ του παθόντος ανηλίκου Ν. Κ. (γενν. ...-2019) όπου μεταξύ άλλων αναφέρει ο ανήλικος ότι ο κατηγορούμενος " αυτός μες στην κουζίνα .... κάνει βλακείες ...του γλύφει την κατρουλού και τον πωπό...του ζήτησε να του γλύψει ( ο ανήλικος) την κατρουλού και τον πωπό ...". Επίσης δεν έλαβε υπ' όψη του και δεν εκτίμησε την από ...-2024 Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του Καθηγητή Ψυχιατρικής Γ. Α. η οποία έγινε δυνάμει της υπ' αριθμ. ...-2024 Διάταξης της 13ης Τακτικής Ανακρίτριας Πρωτοδικείου Αθηνών με σκοπό τη διερεύνηση της ψυχογενετήσιας κατάστασης του κατηγορουμένου και σύμφωνα με τα συμπεράσματα της οποίας "Από το σύνολο των ανωτέρω κλινικών, εμπειρικών και βιβλιογραφικών δεδομένων, δεν δύναμαι να επιβεβαιώσω ή να αποκλείσω το ενδεχόμενο σεξουαλικής κακοποίησης του ανηλίκου από τον κατηγορούμενο κ. Σ. Μ., ο οποίος δεν πάσχει από ουδεμία ψυχιατρική νόσο. Θα πρέπει όμως να επισημάνω με εμφαντικότητα ότι η ανώριμη και συχνά παιδικόμορφη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, τον εντάσσει στην ομάδα των ατόμων τα οποία θα μπορούσαν να έχουν υπερβεί, με βλαπτικό τρόπο, την αναμενόμενη συμπεριφορά ενός ενηλίκου προς ένα παιδί προσχολικής ηλικίας. Όπως σε όλες τις σχετικές περιπτώσεις απαιτείται σύνολο συνδυασμένων πληροφοριών, από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, ώστε να μεγιστοποιηθεί η δυνατότητα εξαγωγής ακριβέστερων και τεκμηριωμένων συμπερασμάτων". Από το σημαντικό αυτό αποδεικτικό μέσο, αν και προκύπτει η πιθανότητα να έκανε ο κατηγορούμενος τις πράξεις για τις οποίες κατηγορείται, το προαναφερθέν Συμβούλιο δεν προέβη σε συγκριτική στάθμιση και αξιολογική και λειτουργική συσχέτιση αυτού με το περιεχόμενο των λοιπών αποδεικτικών μέσων για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων, όπως άλλωστε αναφέρεται στο συμπέρασμα της Έκθεσης αυτής. Τέλος, ουδόλως έλαβε υπ' όψη του το Συμβούλιο την από 27-2-2023 έκθεση ένορκης εξέτασης της Α. Λ. μητέρας του ανήλικου παθόντος όπου ανέφερε ότι μετά τις γιορτές όταν τα παιδιά επέστρεψαν στο σχολείο τους αυτός (παθών) είχε αλλαγή στην συμπεριφορά του και δεν ήθελε να την αποχωριστεί ούτε και την από 1-2-2023 έκθεση ένορκης εξέτασης μάρτυρα της παιδαγωγού Ε. Κ. στο σύνολο της, η οποία αναφέρει ότι "... Αυτό που με προβλημάτισε όσο το σκεφτόμουν είναι ότι η περιγραφή του παιδιού, όπως τη μάθαμε, ήταν τόσο ακριβής που δύσκολα μπορεί να είναι αποκύημα της φαντασίας του. Δεν ξέρω αν έχει συμβεί κάποιο περιστατικό όπως περιγράφηκε σε βάρος του παιδιού, πάντως αποκλείω όπως σας είπα να έγινε στο σταθμό μας" Ενόψει των προαναφερθέντων το ως άνω υπ' αριθμ. 1727/2025 προσβαλλόμενο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, δεν έχει την απαιτούμενη, κατά τα προεκτεθέντα, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και ως εκ τούτου, συντρέχοντας του σχετικού από το άρθρο 484 § 1 στοιχ. δ' ΚΠΔ, λόγου αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει αυτό να αναιρεθεί και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών, διότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων, που είχαν αποφανθεί προηγουμένως (άρθρα 485 § 1 και 519 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΕΧΕΤΑΙ την από 11/07/2025 και με αριθμό έκθεσης του γραμματέα του Αρείου Πάγου 38/2025 αίτηση της Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου περί αναιρέσεως του με αριθμό 1727/2025 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών.
ΑΝΑΙΡΕΙ το προσβαλλόμενο βούλευμα.
ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστικό Συμβούλιο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου 2025. Και τούτου αποχωρήσαντος από την υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Φεβρουαρίου 2026.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δεν επιτρέπονται νέα σχόλια.