ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ 14-12-2025 15.32
upd 18-12-2025
1. Ομιλία του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών & Εισαγγελέων, κ. Χριστόφορου Σεβαστίδη, ΔΝ Εφέτη,
2. Ομιλία του Γενικού Γραμματέα της Ε.Δ.Ε. Παντελή Μποροδήμου, στη Γ.Σ. της 13ης Δεκεμβρίου 2025 – Απολογισμός
1
Ομιλία του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών & Εισαγγελέων,
κ. Χριστόφορου Σεβαστίδη, ΔΝ Εφέτη,
στη ΓΣ της 13ης Δεκεμβρίου 2025
Η Ένωση σας υποδέχεται και σας καλωσορίζει στην ετήσια τακτική Γενική της Συνέλευση. Χαιρετίζουμε την παρουσία του κ Υπουργού και εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων καθώς και όλων των επίσημων φορέων. Η Γενική μας Συνέλευση έρχεται έναν μήνα μετά από το πιο πετυχημένο επιστημονικό Συνέδριο που έγινε στη Θεσσαλονίκη με παρουσία 450 συνέδρων. Η μαζική μας συμμετοχή σε κάθε εκδήλωση που διοργανώνουμε σφίγγει ακόμα περισσότερο τους συναδελφικούς δεσμούς, αποδεικνύει την ενότητα που υπάρχει στο Σώμα απέναντι σε συνεχείς προκλήσεις που δεχόμαστε το τελευταίο διάστημα και ερμηνεύεται ως ξεκάθαρη απόδειξη της εμπιστοσύνης που δικαστές και εισαγγελείς έχουν στο προεδρείο της Ένωσής τους και στους χειρισμούς του.
Τα θέματα της φετινής ΓΣ θα αναλυθούν ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος προκειμένου να λάβουμε τις αποφάσεις μας και να εκδοθεί το Ψήφισμα. Θα ήθελα στον χαιρετισμό μου να επικεντρωθώ σε ορισμένα επίκαιρα και ουσιώδη ζητήματα.
Ι) Η Δικαιοσύνη στη μέγγενη της πολιτικής αντιπαράθεσης. Αιτίες της διαρκούς υπονόμευσης. Σχεδιασμός ανάκτησης κοινωνικής εμπιστοσύνης
Ένας θεσμός καταξιώνεται ή σταδιακά σαπίζει ανάλογα με το κοινωνικό αποτύπωμα που αφήνει στη συνείδηση του λαού. Και μπορεί τα άτομα που υπηρετούν τον θεσμό να συμβάλουν στη διαμόρφωση της κοινωνικής αποδοχής του, ωστόσο ο καθοριστικός παράγοντας είναι το συνταγματικό και νομοθετικό πλαίσιο που τον διέπει. Μετά την μεταπολίτευση καμία κυβέρνηση δεν ενδιαφέρθηκε να προχωρήσει σε βαθιές συνταγματικές αλλαγές στον τομέα της Δικαιοσύνης παρά τις κατά καιρούς εκκλήσεις των Δικαστικών Ενώσεων. Και τούτο γιατί αφενός δεν θεωρήθηκε πεδίο που κάλυπτε ζωτικές κοινωνικές ανάγκες ούτε συγκέντρωνε ποτέ το μεγάλο ενδιαφέρον του λαού, αφετέρου διότι η διαμορφωμένη κατάσταση ήταν εξαιρετικά βολική για τις κυβερνήσεις.
Φτάσαμε έτσι να συζητάμε τα τελευταία χρόνια για την έλλειψη αξιοπιστίας στους θεσμούς. Παρακολουθώντας λοιπόν διαχρονικά τα ποσοστά της εμπιστοσύνης του λαού στη δικαιοσύνη, σύμφωνα με δημοσκοπικά ευρήματα, διαπιστώνουμε τα εξής: Το 2007 το ποσοστό εμπιστοσύνης έφτανε στο 38% και σε μια ανοδική πορεία κορυφώθηκε το 2013 στο 63%, οπότε ξεκίνησε μια αντίστροφη πτωτική τάση φτάνοντας πέρσι στο χαμηλότερο ποσοστό του 27%. Το ποσοστό εμπιστοσύνης στα πολιτικά κόμματα κυμαίνεται διαχρονικά γύρω στο 10%, ενώ στο Κοινοβούλιο αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο 18%. Δύο είναι τα προφανή συμπεράσματα: το πρώτο, πως υπερτονίζεται η έλλειψη εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη σαν να είναι ο μεγάλος ασθενής της Δημοκρατίας ενώ η πραγματικότητα είναι πως βρίσκεται σε πολύ καλύτερη θέση από τους άλλους κρατικούς θεσμούς. Το δεύτερο πως η καθοδική πτώση της αξιοπιστίας συνδέεται με την απαρχή της μνημονιακής εποχής στη χώρα. Η οικονομική κρίση και η περιθωριοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας γέννησαν κινήματα διαμαρτυρίας που αναζητούσαν απεγνωσμένα λύση από κάθε φορέα εξουσίας. Θυμάμαι στη συνάντηση που είχαμε με τον Μίκη Θεοδωράκη το 2017 στο σπίτι του στα πλαίσια πολιτιστικής εκδήλωσης που πραγματοποιήσαμε για την Εθνική Αντίσταση, το αγωνιώδες ερώτημα του: «Ο λαός υποφέρει. Εσείς δεν μπορείτε να κάνετε κάτι να βοηθήσετε;». Πώς να εξηγήσεις στην κοινωνία ότι ο δικαστής εφαρμόζει ψηφισμένο νόμο χωρίς να έχει ευρεία δυνατότητα διαμόρφωσης του πλαισίου στο οποίο και ο ίδιος υπόκειται ως πολίτης; Η Δικαιοσύνη υφίσταται στην προκειμένη περίπτωση τη λαϊκή δυσαρέσκεια όχι για ενέργειες που η ίδια δεν μπορούσε να κάνει αλλά λόγω της οργανωτικής μορφής και του «τρισυπόστατου» της κρατικής εξουσίας. Υπέστη με άλλα λόγια φθορά που κατά ένα μέρος δεν αντιστοιχούσε σε δικές της ενέργειες και παραλείψεις αλλά σε κυβερνητικές αποφάσεις δεσμευτικές για την ίδια.
Εμπεδώθηκε επίσης η αντίληψη στον λαό πως η ποινική δικαιοσύνη δεν αποδίδεται με ίδιους όρους και όσο εύκολα καταδικάζεται ένας απλός πολίτης τόσο δύσκολα συμβαίνει αυτό με πολιτικά πρόσωπα και ισχυρούς επιχειρηματίες. Η διαπίστωση αυτή δεν είναι ούτε καινοφανής ούτε άστοχη. Ανταποκρίνεται σε μια πραγματικότητα η οποία έχει συγκεκριμένες αιτίες. Πρώτα και κυρίαρχα στην συνταγματική πρόβλεψη του άρθρου 86 και στον ν 3126/2003 «περί ευθύνης υπουργών» που θέτουν ορισμένους φραγμούς για πράξεις υπουργών οι οποίες δεν θα έπρεπε να απολάμβαναν ειδικής προνομιακής αντιμετώπισης σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες. Κατά δεύτερο γίνεται εμπειρικά κατανοητό, πως η δικαιοσύνη είναι ένα δημόσιο αγαθό όπως η υγεία και η παιδεία, στα οποία η πρόσβαση δεν γίνεται με όρους πραγματικής ισότητας αλλά ταξικής και οικονομικής ισχύος. Ο ανακριτής, ο εισαγγελέας, ο δικαστής δεν θα έχει απέναντί του έναν δικηγόρο- υπερασπιστή αλλά ολόκληρα δικηγορικά γραφεία οργανωμένα και πλαισιωμένα με πολλούς επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων. Ζητήσαμε εδώ και πολλές δεκαετίες από την πολιτεία την ενίσχυση των δικαστικών υπηρεσιών με ειδικούς επιστήμονες (οικονομολόγους, γραφολόγους, λογιστές) ώστε να συνεπικουρούν τον δικαστικό λειτουργό στο έργο του, αλλά και την ευκολία πρόσβασης σε ψηφιακά δεδομένα. Οι συνάδελφοι παλεύουν μόνοι τους αλλά παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλουν και την καλή θέληση, ο αγώνας πολλές φορές είναι άνισος. Η εγκληματικότητα του λευκού κολλάρου μένει στην αφανή ζώνη, αποθρασύνει τους υπαίτιους, προκαλεί την κοινωνία και αυξάνει την δυσπιστία στην απόδοση του συστήματος.
Μπροστά μας έχουμε μια μεγάλη δίκη και τα μάτια μιας ολόκληρης κοινωνίας είναι στραμμένα στη Λάρισα. Η Δικαιοσύνη θα δοκιμαστεί άλλη μια φορά σε ένα πεδίο που θεωρητικά είναι της αποκλειστικής της αρμοδιότητας αλλά έχει μετατραπεί εξ αρχής σε βασικό πολιτικό επίδικο. Το πολιτικό ενδιαφέρον είναι εύλογο και δικαιολογημένο για να αναδείξει τις αιτίες, τις πολιτικές ευθύνες, τις παραλείψεις. Μπορούν όμως τα πολιτικά κόμματα ή τα Μέσα Ενημέρωσης να καταλογίσουν ποινικές ευθύνες ή να χειραγωγήσουν με έμμεσο τρόπο την κρίση του δικαστηρίου; Πολύ φοβάμαι ότι η άσκηση ισχυρής κοινωνικής πίεσης για ένα αίτημα που υποβάλει ένα διάδικος και η υιοθέτησή του από τα πολιτικά κόμματα, μετατρέπεται σε αθέμιτη πίεση στη δικαστική εξουσία. Πολύ περισσότερο όταν δικηγόροι που εμπλέκονται στην συγκεκριμένη υπόθεση με την ιδιότητα του συνηγόρου έχοντας ταυτόχρονα και πολιτική ιδιότητα, έχουν στήσει γραφεία προσωπικής στοχοποίησης και διαπόμπευσης δικαστών.
Έχει γίνει μόνιμη επωδός στα χείλη αξιωματούχων, ότι αγωνίζονται για μια ανεξάρτητη και ακηδεμόνευτη Δικαιοσύνη. Στην πραγματικότητα αυτό που διεκδικούν είναι να έχουν τη δυνατότητα να την επηρεάσουν στην κατεύθυνση που οι ίδιοι επιθυμούν. Οι προτροπές και οι κάθε είδους παραινέσεις για αιτήματα που υποβάλλουν στις δικαστικές αρχές οι διάδικοι, αποδεικνύουν το πόσο προσχηματικό είναι το ενδιαφέρον για δικαστική ανεξαρτησία.
Σε μία περίοδο έντονου πολιτικού ανταγωνισμού, μία δικαστική υπόθεση μετατράπηκε σε πλειοδοσία ενδιαφέροντος για τις συνθήκες απονομής δικαιοσύνης. Μέσα από δεκάδες νομικές ασυναρτησίες που δεν μπορεί ένας πολίτης να επαληθεύσει ή να διαψεύσει, πούλησαν ορισμένοι έναν δήθεν αντισυστημισμό, τον οποίο στήριξε το ίδιο το σύστημα! Όσο πιο χυδαίος ο λόγος τόσο περισσότερο πειστικός και ιντριγκαδόρικος, τόσο μεγαλύτερα τα δημοσκοπικά ποσοστά.
Η υπονόμευση όλων των δικαστών και εισαγγελέων που ασχολήθηκαν ή θα ασχοληθούν με την υπόθεση, η συλλογική διαπόμπευσή τους, οδηγεί με βεβαιότητα σε εκ των προτέρων αμφισβήτηση κάθε πιθανού αποτελέσματος της δίκης και σε αθέμιτη προσπάθεια χειραγώγησης της δικαστικής κρίσης υπό καθεστώς απειλών και εκβιασμών. Σε ανώμαλες συνθήκες κανείς δεν μπορεί να διασφαλίσει δίκαιη δίκη. Η τρώση του κύρους της συντεταγμένης Δικαιοσύνης παραλύει τη Δημοκρατία στο σύνολό της.
Όλοι επικαλούνται την εφαρμογή του νόμου ως προϋπόθεση απόδοσης δικαιοσύνης. Βασικός νόμος, ουσιαστικό εργαλείο είναι η απαρέγκλιτη τήρηση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Της διαδικασίας που οφείλει να ακολουθήσει ο εφαρμοστής του δικαίου. Η διαδικασία αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι είναι σταθερή, σίγουρη, εκ των προτέρων καθορισμένη. Έχει το μειονέκτημα ότι δεν υπόκειται σε συναισθήματα ούτε ετεροκαθορίζεται από άσκηση πίεσης, ούτε υποκύπτει σε απειλές. Η άπαξ υποχώρηση από τις επιταγές της δικονομίας -με οποιαδήποτε αιτιολογία- αφήνει διάπλατα ανοιχτό τον δρόμο της αυθαιρεσίας στο μέλλον για κάθε άλλη υπόθεση.
Η μελέτη μιας δικαστικής υπόθεσης απαιτεί τόσο επιστημονική γνώση όσο και μελέτη του υλικού της δικογραφίας. Εάν λείπει ένα από τα δύο αυτά στοιχεία, η κρίση που εκφέρεται είναι λανθασμένη. Τους τελευταίους μήνες διατυπώνονται «νομικές» απόψεις επί της συγκεκριμένης δικογραφίας είτε από μη νομικούς επιστήμονες είτε από νομικούς που δεν γνωρίζουν στοιχεία της υπόθεσης. Απόψεις μάλιστα που αμφισβητούν την κρίση των αρμόδιων δικαστικών οργάνων, δημιουργούν σενάρια φανταστικά πέρα από κάθε αντικειμενική και ψύχραιμη αντιμετώπιση.
Μέσα σε ένα τέτοιο δυστοπικό περιβάλλον ξεκινάει μία από τις πιο πολυπρόσωπες δίκες στη χώρα μας. Στη δίκη αυτή κρίνεται όχι μόνο η τύχη των εμπλεκομένων προσώπων αλλά συνολικά το μέλλον της Δικαιοσύνης και των άλλων Δημοκρατικών θεσμών. Απευθυνόμαστε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και λέμε: ενισχύστε το νομικό πλαίσιο προστασίας της προσωπικότητας των δικαστικών λειτουργών μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες. Μην τους αφήσετε βορά σε τυχοδιώκτες δημαγωγούς και λαοπλάνους. Περιφρουρήστε το κύρος τους και μαζί περιφρουρείτε τη δημοκρατία. Καλούμε τα πολιτικά κόμματα σε μια γόνιμη, ουσιαστική κριτική των όσων συμβαίνουν και όσων θα συμβούν.
Η Ένωσή μας ξεκίνησε πρώτη φέτος τον Μάρτιο τον διάλογο με τα πολιτικά κόμματα για να βελτιωθούν οι συνθήκες απονομής της δικαιοσύνης και να δημιουργηθεί το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο ώστε να ανακτηθεί η κοινωνική εμπιστοσύνη. Πρώτοι εμείς ζητήσαμε την αλλαγή του τρόπου επιλογής της ηγεσίας ώστε να μην αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο της κάθε κυβέρνησης αλλά να είναι δεσμευμένη αυτή να επιλέξει μεταξύ ανώτατων δικαστών που έχει προεπιλέξει μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες το ίδιο το Δικαστικό Σώμα. Πρώτοι εμείς ζητήσαμε ήδη από την προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση να απαγορευτεί νομοθετικά στους συνταξιούχους δικαστικούς λειτουργούς η ανάθεση σε αυτούς καθηκόντων σε δημόσιες υπηρεσίες ή ανεξάρτητες αρχές. Ο λαός πρέπει να μάθει πως παρά τις προτάσεις αυτοπεριορισμού που έκαναν οι ίδιοι οι δικαστές, παρά την επίμονη στάση μας εδώ και μια δεκαετία, καμία κυβέρνηση δεν στάθηκε αρωγός στην κατεύθυνση που προτείναμε. Τα πολιτικά κόμματα που μας καταδίκασαν σε μια θεσμική στασιμότητα είναι αυτά που σήμερα χύνουν δάκρυα για την χαμένη αξιοπιστία της Δικαιοσύνης. Να μην ξεχνούν τέλος οι πολίτες πως οι δικαστικές αποφάσεις οφείλουν να κρίνονται με όρους νομικούς και όχι πολιτικούς· μέσα στα πλαίσια της υφιστάμενης δικονομίας, του θετικού δικαίου και όχι σε επίπεδο νομικού ιδεαλισμού.
ΙΙ) Σχέσεις με δικηγόρους
Από τον Ιούνιο επιδεινώθηκαν βαθμιαία οι σχέσεις μας με τις ηγεσίες των δικηγορικών συλλόγων εξαιτίας μιας αδικαιολόγητης εμμονικής στάσης τους να μην αναγνωρίζουν το πρόβλημα που δημιουργούν ελάχιστα μέλη τους στην εύρυθμη λειτουργία των δικαστηρίων: δικηγόροι που περιφέρονται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, τηλεοπτικά κανάλια χυδαιολογώντας και συκοφαντώντας δικαστές και εισαγγελείς, που τραμπουκίζουν μέσα στις δικαστικές αίθουσες, δίνοντας την εικόνα μιας δικαιοσύνης που παρακαλάει και εκλιπαρεί για σύνεση ανθρώπους που συνειδητά επιδιώκουν την ένταση. Τους ξέρουμε όλοι ποιοι είναι. Γνωρίζουμε ότι το υφιστάμενο καθεστώς δεν μπορεί να τους αποτρέψει από τέτοιες προκλητικές συμπεριφορές και ακριβώς αυτήν την αδυναμία του συστήματος εκμεταλλεύονται για να επιβάλουν τον παραλογισμό τους ως κανονικότητα. Μάθαμε για πολλά χρόνια να υφιστάμεθα διαπόμπευση και εξευτελισμούς σαν να είναι αυτός ο ρόλος του δικαστή σε ένα κράτος. Να γίνεται η βαλβίδα εκτόνωσης για δικηγόρους που επιχειρούν σόου και δημοφιλία. Ο πασιφισμός και η έκκληση «να πέσουν οι τόνοι» δεν λύνει το πρόβλημα. Είναι μια πράξη συμβιβασμού με την ασχήμια, ένα μάθημα υποταγής και δικαιολόγησής της ως δήθεν απόδειξη σωφροσύνης. Τέτοιες εκκλήσεις ακούσαμε πολλές στο παρελθόν, όμως η κατάσταση δεν άλλαξε. Και δεν πρόκειται να αλλάξει εάν δεν δούμε κατάματα την πραγματικότητα και δεν έχουμε το θάρρος να διεκδικήσουμε την αξιοπρέπειά μας.
Το καλοκαίρι που πέρασε βρέθηκα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης σε μια κοινή συνάντηση με τους προέδρους των τριών μεγάλων δικηγορικών συλλόγων και τον Υφυπουργό Δικαιοσύνης για να συζητήσουμε επί της ολοκληρωμένης πρότασης που καταθέσαμε ως Ένωση για την αντιμετώπιση φαινομένων χυδαίων επιθέσεων δικηγόρων στους δικαστές της έδρας με αφορμή τη γνωστή υπόθεση στο Εφετείο Λαμίας. Οι ηγεσίες των δικηγορικών συλλόγων αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν ότι υπάρχει πρόβλημα. Υπερασπίστηκαν τα μέλη τους και μας έδειξαν ξεκάθαρα ότι γι’ αυτούς προέχει η συντεχνιακή περιχαράκωση και η συντήρηση μιας εξόχως προβληματικής κατάστασης. Οι ίδιοι οι δικηγόροι πέρα από τον πειθαρχικό έλεγχο δικαστικών λειτουργών που συχνά ζητάνε, διαθέτουν και την αίτηση εξαίρεσης ως ένα ισχυρό όπλο που τους προφυλάσσει από μεροληπτική ή απρεπή συμπεριφορά σε βάρος τους. Τέτοιο δικαίωμα δεν αναγνωρίζουν στους δικαστές. Θεωρούν ότι οι τελευταίοι είναι υποχρεωμένοι να ανέχονται εξυβρίσεις, συκοφαντίες, προπηλακισμούς κατά την ακροαματική διαδικασία χωρίς να μπορούν να προστατεύσουν την τιμή και την αξιοπρέπειά τους. Ο δικαστής της έδρας θα πρέπει να υπομείνει με σκυμμένο το κεφάλι κάθε είδους εξευτελισμό για να ελπίζει πως κάποια στιγμή θα επιληφθεί το πειθαρχικό των δικηγόρων και ίσως επιβάλει ποινή στον συνάδελφό τους. Μέχρι εδώ όμως ήταν η ανοχή μας!
Η Ένωση κατέθεσε μία μελέτη βασισμένη πάνω στο συγκριτικό δίκαιο. Λάβαμε υπόψη μας τις νομοθεσίες πολλών άλλων κρατών και καταλήξαμε στην ηπιότερη αντιμετώπιση. Την θέσαμε υπόψη των πολιτικών κομμάτων της χώρας, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Ενημερώσαμε σχετικά την Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών η οποία δεν είχε αντιμετωπίσει στο παρελθόν ανάλογα περιστατικά. Ήδη λάβαμε απάντηση από τον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Δικαστών και τις προσεχείς μέρες θα υπάρχει σχετική επίσημη τοποθέτηση. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει για ποιόν λόγο η Ελλάδα θα πρέπει να μένει αντιδραστική νησίδα παγκοσμίως, γιατί θα πρέπει να θεωρεί ότι φαινόμενα παρακμιακά πρέπει να γίνονται αποδεκτά, γιατί θα πρέπει ένας επαγγελματικός κλάδος να αναγνωρίζει την συντεχνιακή του προστασία ως ύψιστο δικαίωμα σε βάρος των υπολοίπων και τέλος γιατί οι δικηγορικοί σύλλογοι δείχνουν τέτοιο ανεξήγητο ενδιαφέρον για τους λίγους συναδέλφους τους, που δυσφημούν το σύνολο.
Κύριε Υπουργέ σας ζητούμε ενόψει και των μεγάλων δικών που έχουμε μπροστά μας, να προχωρήσετε άμεσα σε νομοθετική παρέμβαση. Μην αφήνετε να εκτεθεί άλλο η Δικαιοσύνη διεθνώς, μην αφήνετε τους δικαστικούς λειτουργούς εκτεθειμένους απέναντι σε μια μικρή μειοψηφία δικηγόρων. Έχετε την πρότασή μας. Είναι ώριμες οι συνθήκες να λυθεί οριστικά αυτή η εκκρεμότητα με το παρελθόν.
ΙΙΙ) Εργασιακές συνθήκες- αυξήσεις σε οργανικές θέσεις σε Εφετεία- Δικαστική μεσολάβηση- υπολογιστές- vouchers
Η νέα δομή των Πρωτοδικείων μετά την ενοποίηση και ο νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ανεξάρτητα από τις ενστάσεις και τις επιφυλάξεις που διατυπώσαμε ως προς συγκεκριμένα σημεία του, έφεραν μια ριζική αναμόρφωση του τοπίου στις αστικές δίκες. Ο στόχος για ταχύτερη εκδίκαση των υποθέσεων είναι θεμιτή επιδίωξη της πολιτείας και διαχρονικό κοινωνικό αίτημα. Για την ικανοποίησή του ωστόσο απαιτείται μια ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση της εργασίας των δικαστών στα όρια της εργασιακής εξουθένωσης. Το νομοθετικό ανώτατο ετήσιο πλαφόν των 150 υποθέσεων στα πρωτοδικεία και των 70 στα εφετεία πρέπει να τηρείται απαρέγκλιτα από όλες τις διοικήσεις των δικαστηρίων. Είναι το όριο των ανθρώπινων αντοχών που παρέχει ταυτόχρονα την εγγύηση πως οι υποθέσεις τυγχάνουν επαρκούς επεξεργασίας και οι αποφάσεις που εκδίδονται είναι ποιοτικές. Η λύση στο μεγάλο πρόβλημα της υπερσυσσώρευσης δικαστικής ύλης δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη αλλά απαιτεί συνδυασμό νομοθετικών παρεμβάσεων. Η Ένωση κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση ενίσχυσης της δικαστικής μεσολάβησης ως βασικού εργαλείου εξώδικης επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών. Διασφαλίσαμε και την εύκολη και ανέξοδη πρόσβαση του πολίτη στην διαδικασία αλλά ταυτόχρονα με την εγγυητική παρουσία δικαστικού λειτουργού. Θεωρούμε ότι θα καταφέρουμε με τον τρόπο αυτό και με την δημιουργία ειδικών τμημάτων δικαστικής μεσολάβησης στα δικαστήρια, να επιλυθεί μεγάλος αριθμός υποθέσεων που μένουν σε εκκρεμότητα. Η ιδιωτική διαμεσολάβηση απέτυχε και όσες προσπάθειες αναπαλαίωσης κι αν γίνουν θα έχει την ίδια μοίρα. Ο πολίτης δεν εμπιστεύεται μια διαδικασία κοστοβόρα για τον ίδιο, η οποία μετατρέπει ένα δημόσιο αγαθό σε αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης χωρίς μάλιστα την διασφάλιση της αντικειμενικότητας και αμεροληψίας. Παράλληλα με την δικαστική μεσολάβηση απαιτείται ενίσχυση των οργανικών θέσεων στα Εφετεία. Η ενοποίηση του πρώτου βαθμού αύξησε τον αριθμό των οριστικών δικαστικών αποφάσεων που εκδίδονται κάθε χρόνο αλλά δημιούργησε το φαινόμενο της αύξησης της ύλης στα Εφετεία. Το καλοκαίρι το Υπουργείο αύξησε κατά 50 τις θέσεις εφετών και ήδη υπάρχει δέσμευση για επιπλέον 40 θέσεις εφετών και 15 προέδρων εφετών μέχρι τις αρχές Γενάρη, όπως ακριβώς αιτήθηκε η Ένωσή μας. Πρόκειται για μια θετική εξέλιξη την οποία και από την Γενική μας Συνέλευση χαιρετίζουμε. Τρίτη βασική παράμετρος είναι η ψηφιοποίηση και η εισαγωγή νέων τεχνολογιών που διευκολύνουν το έργο των δικαστών. Στον τομέα αυτό υστερούμε σε σύγκριση με τα δικαστικά συστήματα άλλων κρατών. Ζητήσαμε από το Υπουργείο την κρατική επιχορήγηση στην πρόσβαση των συναδέλφων σε πλατφόρμες και τράπεζες νομικών πληροφοριών καθώς και την αναβάθμιση του αναγκαίου εξοπλισμού με την χορήγηση ηλεκτρονικών υπολογιστών. Είναι τα ελάχιστα απαραίτητα εργαλεία τα οποία οφείλει η πολιτεία να παρέχει στους λειτουργούς της ώστε να ανταποκριθούν στις αυξημένες απαιτήσεις που δικαιολογημένα έχει η κοινωνία από αυτούς. Έχουμε την θετική ανταπόκριση του Υπουργείου στα παραπάνω αιτήματά μας και αναμένουμε την υλοποίησή τους.
IV) Οικονομικές διεκδικήσεις - Επαναφορά Δώρων στον δημόσιο τομέα
Στις αρχές Σεπτεμβρίου οι Δικαστικές Ενώσεις συνεκτιμώντας τις δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας αλλά και τη ραγδαία αύξηση του κόστους ζωής, απέστειλαν κοινό αίτημα προς το Υπουργείο Οικονομικών, περιγράφοντας την κατεύθυνση μίας δίκαιης μισθολογικής αναπροσαρμογής, προς αποκατάσταση απωλειών από την εποχή των μνημονίων, η οποία –σύμφωνα με τις κυβερνητικές εξαγγελίες- έχει παρέλθει. Αιτηθήκαμε συγκεκριμένα την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού για όλο τον δημόσιο τομέα, την αύξηση 20% στον βασικό μισθό αναφοράς του πρωτοδίκη, την επαναφορά επιδομάτων ταχείας διεκπεραίωσης και βιβλιοθήκης στα προ της κρίσης επίπεδα, την κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας, την ενσωμάτωση διαφορών με τις αποδοχές του ΝΣΚ, την αναγνώριση μισθολογικής προσαύξησης για τους πρώην ειρηνοδίκες που συμπληρώνουν 18 και 20 έτη υπηρεσίας. Για το τελευταίο αυτό αίτημα δεσμεύτηκε στην τελευταία μας συνάντηση ο Υπουργός Δικαιοσύνης να το επιλύσει άμεσα με σχετική Υπουργική απόφαση.
Τα υπόλοιπα αιτήματα παραμένουν άλυτα. Η άρνηση της κυβέρνησης να συζητήσει με τους εργαζόμενους προτάσεις που θα τους ανακουφίσουν από μια διαρκή υποβάθμιση του επιπέδου ζωής τους, από την ετήσια συρρίκνωση του πραγματικού μισθού τους, από την απώλεια κεκτημένων δικαιωμάτων εδώ και έναν αιώνα, δεν οφείλεται σε οικονομική αδυναμία αλλά σε συνειδητή επιλογή. H αύξηση του πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα κατά 7,7% την τελευταία τετραετία – ποσοστό υπερδιπλάσιο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3,3%) και τριπλάσιο της Ευρωζώνης (2,3%), η εμφάνιση ρυθμού ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας της τάξης του 2,5%, ο οποίος είναι σχεδόν τριπλάσιος σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, η εξασφάλιση πρωτογενούς πλεονάσματος 11,5 δις. για το 2024 που ξεπερνά κατά πολύ τις αρχικές προβλέψεις, δεν μαρτυρά οικονομία που παραπαίει. Από τα 11,5 δις πλεονάσματος η καταβολή του 13ου μισθού θα αντιστοιχούσε στο 1,5 δις σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Υπουργείου Οικονομικών. Δεν δέχεται το Υπουργείο να επιστρέψει ούτε το 1/10 του πλεονάσματος στους μισθωτούς και συνταξιούχους από τους οποίους αντλείται το μεγαλύτερο μερίδιο των φόρων. Ζητήσαμε επανειλημμένα να αναγνωρίσει η κυβέρνηση την υποχρέωσή της να επιστρέψει τα Δώρα τα οποία προσωρινά είχαν ανασταλεί λόγω μνημονίων. Σήμερα που βρισκόμαστε σε περίοδο ομαλότητας δεν υπάρχει κανένας δικαιολογητικός λόγος παρακράτησής τους. Δεν θα αφήσουμε να σβήσει από τις μνήμες των νέων ανθρώπων μία ιστορική κατάκτηση ενός αιώνα. Χρειάζεται επιμονή και μαζικότητα στις διεκδικήσεις μας. Την χρονιά που πέρασε η Ένωσή μας έκανε δεκάδες συναντήσεις με φορείς και επαγγελματικές ενώσεις που έχουν κοινό αίτημα την επαναφορά των Δώρων, συμμετείχε με ομιλίες σε εκδηλώσεις που οργάνωσε η ΑΔΕΔΥ. Και την χρονιά που έρχεται θα παλέψουμε με το ίδιο πάθος μέχρι την τελική δικαίωση του αιτήματός μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ένωση έχει ένα τεράστιο χρέος να εκπληρώσει. Να αντιστρέψει μια αρνητική κοινωνική αντίληψη πριν αυτή προλάβει να αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά. Για να το πετύχει αυτό πρέπει να κολυμπήσει αντίθετα στο ποτάμι. Δεν αρκούν μεγαλοστομίες και τετριμμένες αυτοαναφορικές επαναλήψεις του σπουδαίου ρόλου που πράγματι μας αναθέτει το Σύνταγμα. Χρειάζεται να πείσουμε τον λαό έμπρακτα. Ο καθένας με την καθημερινή του δουλειά. Η Ένωση με τις θέσεις της και τη δράση της. Κάθε αίτημά μας, κάθε πρότασή μας να είναι προσεκτικά μελετημένη, να μην κρύβει συντεχνιασμό και ελιτίστικη νοοτροπία, να αφουγκράζεται το ευρύτερο περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Έχουμε την εμπειρία να το κάνουμε. Έχουμε και την θέληση. Το αποδείξαμε πολλές φορές μέχρι τώρα. Το οφείλουμε στον ελληνικό λαό και στις κατοπινές γενιές δικαστών και εισαγγελέων. Καλή επιτυχία στις εργασίες της Συνέλευσης!
=====================================================
2
Ομιλία του Γεν. Γραμματέα της ΕΝΔΕ, Παντελή Μποροδήμου,
στη Γ.Σ. της 13ης Δεκεμβρίου 2025- Απολογισμός
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έχω την τιμή, να σας παρουσιάσω και φέτος τον απολογισμό της δράσης της Ένωσής μας για τη χρονιά που μας πέρασε. Μια χρονιά – γέφυρα, ανάμεσα στην θεσμοθέτηση και την υλοποίηση των νέων σχεδιασμών για τη Δικαιοσύνη, μια χρονιά διαμόρφωσης νέων προκλήσεων, μια χρονιά που η Ένωσή μας χρειάσθηκε να παρέμβει επανειλημμένα για να προστατεύσει, να προτείνει, να διορθώσει ή να αντισταθεί.
Ο απολογισμός της δράσης μας, καταγράφει την εικόνα μιας Ένωσης που τολμά να πρωτοπορεί σε ιδέες και δράσεις, που αρνείται να σιωπά απέναντι στις προκλήσεις των ισχυρών, που γίνεται σημείο αναφοράς επιστημονικού διαλόγου για όλο το νομικό κόσμο της χώρας. Ζήσαμε και φέτος πολλές και δύσκολες στιγμές, που μας υποχρέωσαν να δείξουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι οι δικαστές και εισαγγελείς δεν θα παίξουμε το ρόλο του βολικού και σιωπηλού στόχου, που άλλοι επιφύλαξαν για εμάς. Βάλαμε στο κέντρο του ενδιαφέροντός μας την προστασία της δικαστικής ανεξαρτησίας, όχι αυτοαναφορικά ως συντεχνία, αλλά με εξωστρέφεια και πρωτίστως σε αναφορά με τους πολίτες και την ελληνική κοινωνία. Στόχος μας να χτισθεί εντός αυτής, ένα προγεφύρωμα λογικής, μέσα στην ομοβροντία παραπληροφόρησης που παράγουν τα κέντρα συκοφάντησης της Δικαιοσύνης. Ξέρουμε καλά με τι και με ποιους έχουμε να κάνουμε γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεχθήκαμε μεν πυρά, αλλά αποκομίσαμε και πείρα. Όμως, ο αγώνας αυτός, είναι ένας αγώνας ουσίας, που αφορά την καθεμιά και τον καθένα από εμάς, αλλά κυρίως το σύνολο και για αυτό θα συνεχισθεί. Και ήδη, βλέπουμε, τα πρώτα θετικά αποτελέσματα και αναμένουμε να δούμε περισσότερα σύντομα.
Στήριξη συναδέλφων:
Τη χρονιά που πέρασε οι δημόσιες επιθέσεις που δέχθηκαν συνάδελφοι δικαστές και εισαγγελείς ήταν πολλές και από διάφορες κατευθύνσεις. Βρήκαν όμως τη δέουσα απάντηση.
Βρήκαμε συχνά απέναντί μας δημοσιογράφους και πολιτικούς. Χρειάστηκε να απαντήσουμε δημοσίως, όταν για λόγους επικαιρότητας αμφισβητήθηκε η λειτουργία, αλλά ακόμα και η ύπαρξη της αυτόφωρης διαδικασίας. Αντιδράσαμε, όταν γνωστός τηλεπαρουσιαστής χαρακτήρισε απόφαση περί απεργίας ως απόφαση που «θυμίζει την Αλβανία του Χότζα». Αρνηθήκαμε να μείνουμε απαθείς όταν γνωστός τηλεδημοσιογράφος παρουσίασε στην εκπομπή του καταγραφή με κάμερα της διαδικασίας που διεξάγεται εντός γραφείου εισαγγελέα, με εστίαση και λήψη στα πρόσωπα των παραγόντων της δίκης. Απαντήσαμε σε δημόσιες παρεμβάσεις πολιτικών αρχηγών για αποφάσεις ή διαδικασίες της Δικαιοσύνης. Εκδώσαμε πλήθος ανακοινώσεων για την αποκατάσταση της αλήθειας και την ενημέρωση του κοινού, όταν συνάδελφοι μας ενημέρωναν για την προσωπική τους στοχοποίηση από ΜΜΕ εθνικής ή και τοπικής εμβέλειας.
Βέβαια, το δύσκολο δεν ήταν αυτό. Πολύ πιο δύσκολη και μάλλον πιο σημαντική ήταν η δημόσια και ουσιαστική μας στήριξη σε συναδέλφους δικαστές και εισαγγελείς, οι οποίοι βρέθηκαν στο στόχαστρο ακόμα και του πειθαρχικού ελέγχου, για ουσιαστική κρίση που διατύπωσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Κυρίες και κ. συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι την προηγούμενη διετία, υπήρξαν ασυνήθιστα πολλά περιστατικά πειθαρχικής στοχοποίησης συναδέλφων σε αυτή τη βάση, με στοιχεία εμπέδωσης ενός δόγματος αυστηροποίησης των ποινικών διαδικασιών και κοινή συνισταμένη την εκάστοτε επικοινωνιακή καταιγίδα. Σε όλη την Ελλάδα, δικαστές και εισαγγελείς βρέθηκαν ελεγχόμενοι, άλλοτε δημοσίως και άλλοτε αρμοδίως, απλά και μόνο γιατί εξέφρασαν γνώμη, που ήταν αντίθετη με το διακινούμενο στα ΜΜΕ αφήγημα αυστηροποίησης. Δηλώσαμε σε καθεμιά από αυτές τις περιπτώσεις δημοσίως το παρόν, στο πλευρό όλων αυτών των συναδέλφων, όχι μόνο γιατί αυτό οφείλει να κάνει μια Ένωση, αλλά γιατί η υπεράσπιση του άρθρου 109παρ.4β΄του Οργανισμού Δικαστηρίων, που ορίζει ότι «Δεν αποτελεί παράπτωμα η κρίση που δικαστικός λειτουργός εκφέρει κατά την άσκηση των καθηκόντων του», αποτελεί έμπρακτη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας καθενός από εμάς. Η διατήρηση των καλών σχέσεων με τη φυσική μας ηγεσία, ήταν και είναι πάντα ένα διακύβευμα το οποίο σήμερα έχει πια επιτευχθεί. Προϋποθέτει όμως αμοιβαίο σεβασμό και ειλικρίνεια, σε κάποιες δε περιπτώσεις και λίγο θάρρος, που όταν αφορά την ανεξαρτησία των συναδέλφων και την δίκαιη υπηρεσιακή τους πορεία, γίνεται προτεραιότητα.
Αντίστοιχη στάση κρατήσαμε, άλλωστε και ενόψει του επαναλαμβανόμενου φαινομένου εκτεταμένων αρνητικών εισηγήσεων ενόψει προαγωγών, των αναγκαστικών μεταθέσεων λόγω εξαετίας ή του πρωτοφανούς φαινομένου των γενικευμένων περικοπών μισθού. Επισημάναμε, με επιχειρήματα και σεβασμό, αφενός στον θεσμικό ρόλο του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου, αφετέρου στην ευάλωτη θέση των συναδέλφων μας, ότι πεμπτουσία της Δικαιοσύνης είναι η διάκριση των περιπτώσεων και όχι η γενικευμένη υπηρεσιακή αυστηρότητα. Ταυτόχρονα ζητήσαμε θεσμικές αλλαγές που αφορούν στα πλαφόν για τη δυνατότητα άσκησης παραδεκτής προσφυγής στην Ολομέλεια, αλλά και την ενίσχυση της αιτιολογίας των απορριπτικών αποφάσεων, ώστε να μειωθεί η αίσθηση αδικίας. Σε όλη αυτή την προσπάθεια είχαμε τη στήριξη των μελών της Ένωσής μας, λάβαμε στήριξη και από άλλες Ενώσεις, σε κάποιες δε περιπτώσεις ακόμα και από τους δικηγόρους. Δυστυχώς, όμως, δε βρήκαμε πουθενά τη δημόσια στήριξη που θα περίμενε κανείς από την εντός και εκτός μειοψηφία του Δ.Σ.
Φυσικά δεν πέφτουμε από τα σύννεφα, ούτε αποθαρρυνόμαστε. Εμείς, σε κάθε περίπτωση που χρειάστηκε να παρέμβουμε δημόσια για να στηρίξουμε τους συναδέλφους μας, το κάναμε με τον τρόπο, τη διπλωματία ή και την ένταση που καλούσε η περίπτωση. Ακόμα και στην περίπτωση της υπόθεσης των Τεμπών, για την οποία πολύς λόγος έχει γίνει και θα συνεχίσει να γίνεται το επόμενο διάστημα, για την οποία χρειάστηκε να εκδώσουμε ήδη τρεις ανακοινώσεις. Δε χρειάζεται φυσικά να πει πολλά κανείς για το πόσο σημαντικό είναι σε μια τέτοια δικαστική διαδικασία, η Δικαιοσύνη, αλλά και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων ειδικότερα, να αποσαφηνίσει στους πολίτες ότι δεν πρόκειται να δεχθεί να γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος ενός εγκλήματος κατά της κοινωνίας. Σίγουρα βέβαια κάτι τέτοιο θα βόλευε πολλούς. Γιατί, μέσα στην δικαιολογημένη κοινωνική ένταση που δημιούργησε το τραγικότερο δυστύχημα των τελευταίων ετών, ήταν αναμενόμενο η κριτική των πολιτών να είναι σκληρή προς κάθε κατεύθυνση. Η απώλεια 57 ανθρώπων, νέων στην πλειονότητά τους, είναι μια κοινωνική αποτυχία, που μοιραία γεννά αμφισβήτηση έναντι των πάντων και στην αμφισβήτηση εμείς οφείλουμε να προτάσσουμε την ουσία του λειτουργήματός μας. Και αν δείξαμε κατανόηση ακόμα και σε ακραίες δηλώσεις μικρής μερίδας των συγγενών θυμάτων, δεν δείξαμε, ούτε πρόκειται να δείξουμε ανοχή σε ασχήμιες που εκπορεύονται από δικηγόρους τους ή από όσους επιδιώκουν πολιτικά οφέλη στην πλάτη μας, ανεξαρτήτως πλευράς. Γιατί στο ίδιο κάδρο με τους ανθρώπους που πονούν και διψούν για Δικαιοσύνη, επιχειρούν να χωρέσουν καθημερινά τη ματαιοδοξία και τις επιδιώξεις τους, άλλοι, με προσωπικές ατζέντες και με αυτούς ήμασταν και θα είμαστε αμείλικτοι. Και είναι πάντα οι ίδιοι δικηγόροι ή πολιτευτές, που συστηματικά έχουν αναγάγει σε επαγγελματική διαστροφή, την εκτόξευση συκοφαντιών, την αντιδεοντολογική συμπεριφορά και τη δικονομική διάλυση. Όσες μηνύσεις και να μας κάνουν, όμως, όπως πρόσφατα έπραξε η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας και όση λάσπη και να εκτοξεύσουν, θα βρούνε συλλογικό τοίχο ανθεκτικότητας.
Εμείς, αντίθετα, με αφορμή επανειλημμένα περιστατικά, κινηθήκαμε εξόχως θεσμικά σε όλες τις περιπτώσεις ακραίων δικηγορικών συμπεριφορών. Καταγράψαμε και αναδείξαμε συκοφαντίες και απρέπειες εντός κι εκτός δικαστηρίων και αποστείλαμε αρμοδίως το υλικό τεκμηρίωσης στους δικηγορικούς τους συλλόγους. Μιλήσαμε ανοιχτά για δικηγόρους που καλούν την αστυνομία να συλλάβει συνθέσεις, που εξυβρίζουν τους δικαστικούς λειτουργούς, που εκμεταλλεύονται κάθε μορφής ασυλία, αλλά και την συντεχνιακή αδρανοποίηση των πειθαρχικών τους οργάνων. Παράλληλα, παρουσιάσαμε στο υπουργείο συγκριτική μελέτη του διεθνούς νομοθετικού πλαισίου αλλά και συγκεκριμένη πρόταση νομοθετικής ρύθμισης, προκειμένου να αντιμετωπισθεί ουσιαστικά η κατάσταση της αντιδικονομικής παρέλκυσης δικών, από ενέργειες που προσβάλλουν αφενός δικαστές και εισαγγελείς, αλλά πρωτίστως την αξιοπιστία του ίδιου του δικηγορικού Σώματος και του συστήματος απονομής Δικαιοσύνης. Γνωρίζουμε φυσικά και το έχουμε τονίσει επανειλημμένα, ότι τα φαινόμενα αυτά αφορούν ένα συγκεκριμένο είδος δικηγόρων. Πλην όμως η επί μακρώ αδράνεια, αφενός παράγει ήδη πλήθος μιμητών, αφετέρου δημιουργεί τον κίνδυνο η ανοχή να διαμορφώσει τη νέα κανονικότητα. Η επίδειξη ανωριμότητας εκ μέρους αρκετών υποψηφίων στις πρόσφατες δικηγορικές εκλογές, που ευθαρσώς ταύτισαν τη συκοφαντία με την κριτική, θέλουμε να πιστεύουμε ότι φτάνει στο τέλος της, αλλά η κατάσταση δεν μπορεί να μείνει άλλο αρρύθμιστη και αυτό το στόχο είχαν και έχουν οι παρεμβάσεις μας. Αν οι δικηγόροι επιθυμούν να έχουν τον τιμητικό ρόλο του «συλλειτουργού» της Δικαιοσύνης, οφείλουν να περιφρουρούν στην πράξη τις αρμοδιότητες που τους έχει αναθέσει η Πολιτεία για τον πειθαρχικό τους έλεγχο, άλλως οι ίδιοι προδιαγράφουν την απώλειά τους.
Κλείνοντας το κεφάλαιο της δημόσιας στήριξης, αξίζει να επισημάνω, ότι ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων - που ζουν και έχουν βιώσει στο πετσί τους τι σημαίνει να δικάζεις με τέτοιους δικηγόρους - ήταν και θα είναι μαζί μας από την αρχή μέχρι το τέλος, η εντός και εκτός Δ.Σ. μειοψηφία μας, κατάφερε να γίνει επιχείρημα καιροσκοπικού διχασμού στο στόμα των κακόπιστων. Για άλλη μια φορά διυλίζουν το Σεβαστίδη, αλλά καταπίνουν τον δικηγορικό λαϊκισμό, λαμβάνοντας αδιαμαρτύρητα εν τέλει και τους επαίνους των πιο ακραίων ιστοσελίδων προσωπικής μας στοχοποίησης. Οι ίδιοι που επιμένουν να συγκαλύπτουν τη μόνιμη σιωπή τους ως διοίκηση σε αντίστοιχες συμπεριφορές, με αναφορές αποκλειστικά στην υπόθεση των Τεμπών, στάθηκαν μήπως στο πλευρό μας όταν μας συκοφαντούσαν δημοσίως δικηγόροι ή όταν οι δικές μας φωτογραφίες έκαναν τον τοξικό γύρο του διαδικτύου; Γνωρίζουμε και οι ίδιοι προσωπικά, τι θα πει στοχοποίηση κατά την άσκηση των καθηκόντων μας. Και αντίθετα με τα όσα ισχυρίζεται η μειοψηφία, ούτε το πλαίσιο είναι επαρκές, ούτε η σιωπή είναι λύση.
Επειδή, όμως, δεν φέρονται όλοι με τον ίδιο τρόπο, έχω χρέος να αναφέρω ότι υπήρξαν και κάποιοι από τους σταθερούς επικριτές μας, που, όμως, επέλεξαν να λάβουν άμεσα δημόσια θέση ενάντια στην πρόσφατη στοχοποίησή μας από ακροδεξιά site - οι συνάδελφοι Αφροδίτη Σακελλαροπούλου και Μάριος Χαραλαμπίδης. Και τους ευχαριστώ προσωπικά για αυτό.
Παρεμβάσεις μας σε νομοθετικές αλλαγές:
Η χρονιά που πέρασε σημαδεύτηκε και από αρκετές σοβαρές νομοθετικές αλλαγές, για τις οποίες χρειάστηκε η δραστική παρέμβαση της Ένωσης μας, ώστε δυσμενείς για τον τρόπο λειτουργίας της Δικαιοσύνης συνέπειες να παραμείνουν στο στάδιο της απόπειρας νομοθέτησης, αλλά και να υπάρξουν σημαντικές βελτιώσεις.
Κώλυμα εντοπιότητας: Πρώτη ήταν η περίπτωση της νομοθετικής πρότασης για επέκταση του κωλύματος εντοπιότητας για συζύγους δικηγόρων σε επίπεδο εφετειακής περιφέρειας. Μια αλλαγή με μηδενικό αποτύπωμα στην ποιότητα της ανεξαρτησίας και της εικόνας αμεροληψίας δικαστών και εισαγγελέων, αλλά με τεράστιες συνέπειες στην αναταραχή της προσωπικής και υπηρεσιακής ζωής των συναδέλφων, υπήρξε για μήνες αντικείμενο εμμονικής νομοθετικής επεξεργασίας. Χρειάστηκε να απευθυνθούμε δύο φορές με εκτεταμένες παρατηρήσεις και επιστολές μας προς το Υπουργείο, να δώσουμε απτά παραδείγματα των συνεπειών και να συμμετάσχουμε επιδραστικά στη διαβούλευση, καλώντας και όλους τους συναδέλφους ατομικά να συνδράμουν. Έτσι φτάσαμε στο τελικό αποτέλεσμα και την απόσυρση της δυσμενούς διάταξης, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Και έτσι, με στρατηγική και επιχειρήματα, αποσοβήθηκε μια σημαντική και προσβλητική συνάμα επιβάρυνση της υπηρεσιακής μας κατάστασης.
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας: Η περίπτωση των αλλαγών του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ήταν ακόμη πιο σύνθετη. Την πορεία προς τις αλλαγές αυτές ζητήσαμε εξαρχής να παρακολουθήσουμε, τοποθετώντας εκπρόσωπο της Ένωσης στην ομάδα εργασίας που επεξεργάσθηκε το νομοθέτημα. Και ενώ μέχρι τέλος Δεκεμβρίου του 2024 οι συνεδριάσεις της ομάδας εργασίας προχωρούσαν με κατάθεση προτάσεων και συζητήσεις, στη συνέχεια φάνηκε να διακόπηκαν και τον Απρίλιο, παρουσιάσθηκε αιφνιδίως από το υπουργείο, άγνωστης – υποτίθεται - προελεύσεως έτοιμο προς ψήφιση σχέδιο νόμου, με διατάξεις ιδιαίτερα δυσμενείς για τους δικαστές, χωρίς να έχουμε μετάσχει στην επεξεργασία τους. Άλλωστε, ως εκ των υστέρων διαφαίνεται, αυτές οι διατάξεις ήταν έτοιμες καιρό πριν και περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να παρουσιασθούν. Σχέδια για μείωση της προθεσμίας του 8μήνου σε όλες τις διαδικασίες, αυτόματος πειθαρχικός έλεγχος, προσβλητική ενημέρωση δικηγόρων για την καθυστέρηση, προέλεγχος ακόμα και της νομικής αβασιμότητας της αγωγής, ήταν κάποια από τα ζητήματα τα οποία μας υποχρέωσαν να προβούμε σταδιακά στις αναγκαίες ενέργειες κλιμακούμενης αντίδρασης. Για άλλη μια φορά, παρουσιάσαμε ολοκληρωμένες παρατηρήσεις στο νομοσχέδιο, με προτάσεις είτε βελτιώσεων, είτε απόσυρσης διατάξεων. Ταυτόχρονα, ενόψει της διαφαινόμενης αδιαλλαξίας, απευθυνθήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών, που στα πλαίσια της Γενικής της Συνέλευσης που έλαβε χώρα στο Ερεβάν της Αρμενίας, υιοθέτησε πρότασή μας και εξέδωσε αυστηρό Ψήφισμα με πολλούς αποδέκτες αναφορικά με τις προϋποθέσεις μείωσης του χρόνου έκδοσης αποφάσεων και τον πειθαρχικό έλεγχο των δικαστών. Τέλος, ενώ η κυβέρνηση έφερε τη νομοθέτηση των αλλαγών του Κώδικα στις αρχές Ιουλίου, επενδύοντας στην θερινή ραστώνη, εμείς αρχικά με ανακοινώσεις και αρθρογραφία και στη συνέχεια με ενεργοποίηση της συλλογικής ισχύος, απευθυνθήκαμε σε όλα τα μέλη της Ένωσης και διοργανώσαμε την πιο επιτυχή από άποψη συμμετοχής ηλεκτρονική ψηφοφορία που έχει υπάρξει, δίνοντας ένα εκκωφαντικό μήνυμα ενότητας. Παράλληλα, προβήκαμε και σε περιορισμένης χρονικής έκτασης διακοπές συνεδριάσεων με συμβολικό, αλλά ιδιαίτερα επιδραστικό χαρακτήρα.
Το αποτέλεσμα, δικαίωσε τη στρατηγική μας και ήδη οι παραπάνω απολύτως δυσμενείς προτάσεις νομοθετικών ρυθμίσεων αποσύρθηκαν, ενώ άλλες βελτιώθηκαν. Ταυτόχρονα, έγινε για πρώτη φορά δεκτό - έστω και νομοτεχνικά ατελώς - ένα αίτημα, που αποτελεί το πρώτο θεσμοθετημένο ταβάνι χρεώσεων, με όριο τις 150 δικογραφίες στον πρώτο βαθμό και τις 70 στο δεύτερο (άρθρο 19 ΚΟΔΚΔΛ). Το πλαφόν χρεώσεων, αχρείαστο στις καλές περιόδους, αλλά αναγκαίο στις δύσκολες, υπάρχει πια προκειμένου να αποφευχθούν τα φαινόμενα που παρουσιάσθηκαν σε περιόδους δραστικών νομοθετικών μεταβολών, όπως εκείνη για τη νέα τακτική διαδικασία ή το νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, όταν πολλοί συνάδελφοι κλήθηκαν να διαχειριστούν έως και 300 δικογραφίες κατά έτος, δημιουργώντας κυλιόμενη εκκρεμότητα ετών με σημαντικές πειθαρχικές συνέπειες.
Προτάσεις για συνταγματική αναθεώρηση:
Η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης αναμένεται να ανοίξει πλέον και επίσημα με τη νέα χρονιά. Εμείς όμως φροντίσαμε από νωρίς να ξεκινήσει η ζύμωση για τη διαμόρφωση των θέσεων του δικαστικού Σώματος, αλλά και ο διάλογος με όλα τα δημοκρατικά πολιτικά κόμματα, προκειμένου να αποφευχθούν τετελεσμένα, αλλά και για να διαμορφωθούν οι θέσεις των κομμάτων ενόψει της αναθεώρησης, όχι εν κενώ, αλλά εν γνώσει της ύπαρξης και παρέμβασής μας στα θέματα Δικαιοσύνης. Για το λόγο αυτό στις 8 Απριλίου, με πρωτοβουλία της Ένωσής μας, έλαβε χώρα στα δικαστήρια της Ευελπίδων, η πρώτη ανοιχτή συζήτηση με εκπροσώπους των κομμάτων, πολιτικούς αρχηγούς, αλλά και με παρόντα τον υφυπουργό Δικαιοσύνης εκ μέρους της κυβέρνησης. Εκεί ανταλλάξαμε ελεύθερα απόψεις, δώσαμε και λάβαμε πληροφορίες για τις προθέσεις όλων των μερών, με τέτοιο τρόπο που από τη συνάντηση αυτή βγήκε κερδισμένη η Δημοκρατία και το κύρος της Ένωσης. Επί τάπητος τέθηκαν η αλλαγή στον τρόπο επιλογής της φυσικής ηγεσίας, η σύνθεση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, η απαγόρευση κατάληψης δημοσίων θέσεων μετά την αφυπηρέτηση, το ηλικιακό όριο αποχώρησης από την υπηρεσία, η διαφαινόμενη αλλεργία της εκτελεστικής εξουσίας στην ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων. Σήμερα, λοιπόν, θέλουμε οι συνάδελφοι που θα πάρουν το λόγο στη συνέχεια να μιλήσουν και για αυτά τα θέματα, γιατί τώρα είναι επίκαιρα και το επόμενο διάστημα θα κληθούμε όλοι, ίσως μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, να διαμορφώσουμε και να επεξεργασθούμε τις επίσημες θέσεις του Σώματος.
Επιλογή φυσικής ηγεσίας
Πέρα, όμως, από το πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης, φέτος υλοποιήθηκε και ο πρόσφατος νόμος, που για πρώτη φορά έδωσε θεωρητικά στα Ανώτατα Δικαστήρια τη δυνατότητα προεπιλογής και γνωμοδότησης για τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τις θέσεις του Προέδρου και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καθώς και των αντιπροέδρων. Την αλλαγή αυτή, που χωρίς να είναι ολοκληρωμένη, αποτέλεσε ένα πρώτο βήμα στην προσπάθεια απαγκίστρωσης από ένα σύστημα απόλυτης επιλογής της φυσικής ηγεσίας από την εκτελεστική εξουσία αρχικά την χαιρετίσαμε. Πλην, όμως, κατά την πρώτη εφαρμογή αγνοήθηκε ουσιωδώς η βούληση των μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Υποχρεωθήκαμε να διαμαρτυρηθούμε θεσμικά και να μιλήσουμε για την ανάγκη δομικών αλλαγών τόσο στο νόμο, όσο και στην υποχρέωση αιτιολόγησης των επιλογών του Υπουργικού Συμβουλίου κατά το σκέλος που αποκλίνουν από τις επιλογές της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Έτσι μόνο ενισχύεται η διαφάνεια, που δυναμώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στην απονομή Δικαιοσύνης.
Άλλες παρατηρήσεις: Τέλος, παρατηρήσεις κάναμε και σε άλλες σημαντικές νομοθετικές παρεμβάσεις που έγιναν, ιδίως στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Σε κάθε περίπτωση, είτε οι παρατηρήσεις μας αρέσουν, είτε όχι, είτε γίνονται δεκτές, είτε απορρίπτονται, αποτελούν πάντοτε σημείο αναφοράς και αντικείμενο συζήτησης εντός του νομικού κόσμου, γιατί καταστρώνονται με προσωπικό κόπο των μελών του προεδρείου και με έγνοια, ώστε να ανταποκρίνονται στην ποιότητα που αξίζει στη μεγαλύτερη δικαστική Ένωση της χώρας.
Αναφορικά με τις θεσμικές και οικονομικές κατακτήσεις και διεκδικήσεις μας:
Στρατιωτικά νοσοκομεία: Στο τέλος της προηγούμενης γενικής συνέλευσης, είχα ανακοινώσει εμμέσως πλην σαφώς ότι ήταν πολύ κοντά η υλοποίηση ενός διαχρονικού αιτήματος της Ένωσής μας, που καμία Ένωση και καμία διοίκηση δεν είχε καταφέρει ως τότε. Περίπου δυο μήνες μετά, σε κοινή συνέντευξη τύπου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Δένδια με τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο της Ένωσης Χριστόφορο και Χαράλαμπο Σεβαστίδη, υπογράφηκε η υπουργική απόφαση με την οποία πλέον όλοι οι δικαστές και εισαγγελείς με τους συζύγους και τα τέκνα τους, έχουν πρόσβαση στα στρατιωτικά νοσοκομεία. Η επιτυχία αυτής της προσπάθειας, που είναι ένα ορόσημο και ένα κτήμα εσαεί για το δικαστικό Σώμα, ήρθε με επιμονή και στρατηγική και είναι ένα αποτέλεσμα που δεν κρατήσαμε μόνο για τα μέλη της δικής μας Ένωσης – όπως είχαν κάνει άλλοι στο κοντινό παρελθόν - αλλά επιμείναμε να αφορά όλους ανεξαιρέτους τους δικαστικούς λειτουργούς, καθώς τα ζητήματα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας μας αφορούν όλους με τον ίδιο τρόπο. Και θα συνεχίσουμε την προσπάθεια, επέκτασης του μέτρου και στους συνταξιούχους συναδέλφους.
Όπως έγινε, λοιπόν, πέρυσι με τα στρατιωτικά νοσοκομεία, έτσι και φέτος, είμαστε πολύ κοντά στην υλοποίηση ενός ακόμη σημαντικού οικονομικού αιτήματός με θεσμική αξία. Η πρόσβαση όλων των μελών της Ένωσής μας στην τράπεζα νομικών πληροφοριών της επιλογής τους, με κάλυψη του μεγαλύτερου τμήματος του κόστους από το κρατικούς πόρους, υπήρξε αίτημά μας για το οποίο λάβαμε επίσημη δέσμευση από τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Ήδη οι διαδικασίες για τη φόρμα υλοποίησης της δέσμευσης έχουν ξεκινήσει και αναμένεται να είναι όλα έτοιμα μετά τις γιορτές. Παράλληλα, επισημάναμε στο Υπουργείο ότι στη χώρα μας, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη, οι δικαστές και εισαγγελείς δεν λαμβάνουν υπηρεσιακό υπολογιστή, αλλά είναι υποχρεωμένοι να προμηθεύονται οι ίδιοι από δικούς τους πόρους. Είμαστε, λοιπόν, πλέον πολύ κοντά στην διόρθωση αυτής της έλλειψης, που εδώ και χρόνια βάρυνε οικονομικά τον καθένα και την καθεμιά από εμάς, ώστε να προχωρήσει το υπουργείο στην παροχή προσωπικού υπολογιστή σε όλους τους δικαστές και εισαγγελείς.
Στο πεδίο των πάγιων οικονομικών μας διεκδικήσεων, δώσαμε πανδικαστική διάσταση στα δίκαια οικονομικά μας αιτήματα, τα περισσότερα εκ των οποίων πρωτοέθεσε η δική μας Ένωση. Έτσι, πλέον οι διεκδικήσεις μας, δεν είναι αγώνας μιας Ένωσης, αλλά ολόκληρου του δικαστικού Σώματος, το οποίο έχει καταγράψει τις ανάγκες και ζητά την επίλυσή τους. Το αίτημα επαναφοράς 13ου και 14ου μισθού παραμένει ζωηρά στο τραπέζι των διεκδικήσεων και αναμένουμε πως αυτή η επιμονή μας, μπορεί να αποδώσει καρπούς στην εκλογική χρονιά που πλησιάζει. Στο αίτημα αυτό ακουμπά πια και το αίτημα για αύξηση 20% στον βασικό μισθό αναφοράς του πρωτοδίκη, για επαναφορά των βασικών επιδομάτων (ταχείας διεκπεραίωσης και βιβλιοθήκης) στα προ της κρίσης επίπεδα, για κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας (άρθρο 38 παρ. 2 περ. α΄ του ν. 3986/2011), για την ενσωμάτωση διαφορών με τις αποδοχές του ΝΣΚ για όλους τους δικαστές και εισαγγελείς κατά την πάγια νομολογία, για τη θέσπιση ειδικού μηνιαίου επιδόματος για την κάλυψη δαπανών διαμονής και την αναγνώριση μισθολογικής προσαύξησης για τους πρώην ειρηνοδίκες που συμπληρώνουν 18 και 20 έτη υπηρεσίας.
Ήδη σε πρόσφατη συνάντηση με τον Υφυπουργό Δικαιοσύνης, πετύχαμε τη δέσμευση για την κάλυψη σε πρώτη φάση των εξόδων μετάβασης και διαμονής για όλους τους δικαστικούς λειτουργούς που μεταβαίνουν σε μεταβατικές έδρες νησιωτικών περιοχών.
Είναι σαφές, βέβαια, ότι η ευόδωση αυτών των αιτημάτων, χρειάζεται επιμονή αλλά και αξιοποίηση συνθηκών. Αυτό θα κάνουμε και πάλι, στοχεύοντας σε μόνιμες και ουσιώδεις οικονομικές βελτιώσεις, γνωρίζοντας φυσικά, ότι δεν εξαρτώνται όλα από εμάς, αλλά μιλώντας με ειλικρίνεια προς τα μέλη μας. Ακόμα κι αν άλλοι σε αντίστοιχη περίπτωση θα πανηγύριζαν ως επιτυχία, τις μικρές αυξήσεις που θα προκύψουν φέτος από την αλλαγή της κλίμακας των φορολογικών συντελεστών, εμείς θα συνεχίσουμε στην ουσιαστική κατεύθυνση, με στόχο αξιοπρεπείς αυξήσεις στις απολαβές μας.
Περαιτέρω, σχετικά με άλλα θεσμικά ζητήματα, δώσαμε πραγματική λύση στο ζήτημα της συνυπηρέτησης συναδέλφων με στρατιωτικούς: Ειδικότερα, λύνεται και τεχνικά το ζήτημα της συνυπηρέτησης των συναδέλφων δικαστικών λειτουργών που έχουν σύζυγο στρατιωτικό, καθώς παρουσιαζόταν το φαινόμενο να προηγούνται οι μεταθέσεις των στρατιωτικών από τις μεταθέσεις των δικαστικών λειτουργών, καθιστώντας ανεφάρμοστη συχνά τη ρύθμιση περί συνυπηρέτησης. Ήδη, στο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας που βρίσκεται στη διαβούλευση, με το άρθρο 297 θεσπίζεται ειδική ρύθμιση ώστε ειδικά τα αιτήματα συνυπηρέτησης με σύζυγο δικαστικό λειτουργό να εξετάζονται από τα αρμόδια Συμβούλια μετά την 30η Ιουνίου κάθε έτους, ώστε να έχουν προηγηθεί οι συνεδριάσεις του δικού μας Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου.
Αναφορικά με τις συνέπειες τις ενοποίησης:
Το καλοκαίρι που μας πέρασε, έγινε το πρώτο βήμα για την ομαλοποίηση των αναταράξεων που έφερε στην υπηρεσιακή μας ζωή, ο νόμος για την ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας. Η ένταξη 366 συναδέλφων πρώην ειρηνοδικών, από την ειδική επετηρίδα στη γενική, επιβεβαίωσε τη θέση που είχαμε εκφράσει για την προαιρετική ένταξη όσων συναδέλφων το επιθυμούν στη γενική επετηρίδα, με σταθερό νομοθετικό πλαίσιο, ώστε όλοι να γνωρίζουν κατά το χρόνο της επιλογής τους, καθήκοντα και προοπτικές. Ήδη από το Σεπτέμβριο, οι συνάδελφοι που εντάχθηκαν στη γενική επετηρίδα, έχουν ξεκινήσει στα περισσότερα δικαστήρια της χώρας, την πορεία τους στις ποινικές υπηρεσίες και τα βουλεύματα, ενώ όλοι πια οι πρωτοδίκες ενιαία μοιράζονται όλες τις πολιτικές υποθέσεις. Διοικητικές αστοχίες και δικαιολογημένα παράπονα που έχουν καταγραφεί σε διάφορες περιπτώσεις, λύνονται σιγά σιγά με καλή διάθεση και σε αυτό και η κ. Ακριβή Ερμίδου είχε και έχει πολύ σημαντική συμβολή.
Παράλληλα, για την διευκόλυνση των συναδέλφων της γενικής επετηρίδας που ξεκίνησαν τα νέα τους ποινικά καθήκοντα, αλλά και των συναδέλφων της ειδικής επετηρίδας που θα τα ξεκινήσουν ουσιαστικά την επόμενη χρονιά, η Ένωση ήδη διοργάνωσε στις 27 Σεπτεμβρίου διαδικτυακή επιστημονική ημερίδα για το ποινικό δίκαιο και την ποινική δικονομία, με ομιλητές τον εφέτη Χαράλαμπο Σεβαστίδη και τον αντεισαγγελέα εφετών Βασίλη Αδάμπα, την οποία παρακολούθησαν με πραγματικό ενδιαφέρον πολλοί συνάδελφοι. Αντίστοιχες πρωτοβουλίες, πρόκειται να επαναληφθούν φυσικά και στο μέλλον.
Από την άλλη, και το ζήτημα της οικονομικής διασφάλισης και προοπτικής των απολαβών όλων των πρώην ειρηνοδικών, παρέμεινε όλο αυτό το διάστημα ψηλά στην ατζέντα. Η νομοθετική του κατοχύρωση στον νόμο της ενοποίησης, συνοδεύτηκε από αμφιβολίες και ερωτηματικά ως προς την πρακτική του εφαρμογή τις οποίες προσπαθήσαμε επίμονα να αποσαφηνίσει το υπουργείο. Παράλληλα, πήγαμε και ένα βήμα πιο πέρα και ζητήσαμε την αναγνώριση μισθολογικής προσαύξησης για τους πρώην ειρηνοδίκες που συμπληρώνουν 18 και 20 έτη υπηρεσίας, αίτημα που είναι πλέον αίτημα, ολόκληρου του δικαστικού Σώματος αφού περιλαμβάνεται στον κοινό υπόμνημα όλων των Δικαστικών Ενώσεων για τις οικονομικές διεκδικήσεις.
Η ενοποίηση όμως, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί, αν δεν ολοκληρωθεί και η ισόρροπη δομή της δικαστικής πυραμίδας, με την ενίσχυση του δεύτερου βαθμού από οργανικές θέσεις εφετών. Η νέα δομή του συστήματος, με μία πολυπληθή και ενιαία βάση στον πρώτο βαθμό, αναμένεται να παράξει τα επόμενα χρόνια σημαντική ύλη για το δεύτερο βαθμό. Εκτιμούμε ότι η λύση δε βρίσκεται στην κατά διαστήματα προσπάθεια συμπίεσης της ύλης του Εφετείου προς το Πρωτοδικείο, με αλλαγές στην αρμοδιότητα του Πολυμελούς εφέσεων. Αυτή τη θέση άλλωστε εκφράσαμε και κατά την νομοθέτηση του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, επιτυγχάνοντας να συγκρατηθεί το ύψος της σχεδιαζόμενης αρμοδιότητας, που αρχικά ήταν στις 30.000 και κόντεψε να φτάσει έως τις 80.000 ευρώ.
Στην κατεύθυνση αυτή, μετά από αίτημα που υποβάλλαμε και πέρυσι και φέτος, έχουν ήδη ψηφισθεί 55 νέες οργανικές θέσεις εφετών και αναμένεται η ψήφιση και υλοποίηση εντός του επόμενου έτους άλλων 55 θέσεων εφετών και προέδρων εφετών. Η σταδιακή αύξηση αυτή, που θα πρέπει να συνεχισθεί και τα επόμενα χρόνια, με παράλληλη εισαγωγή νέων δικαστών από την ΕΣΔΙ, θα έχει δύο σημαντικές συνέπειες. Αφενός, θα ενισχύσει το ανθρώπινο δυναμικό του δεύτερου βαθμού, καθιστώντας εφικτή τη λειτουργία ειδικών ποινικών τμημάτων σε αυτόν. Αφετέρου, θα επιταχύνει την κινητικότητα στην γενική επετηρίδα, προς όφελος όλων των δικαστών και ιδίως των νεοεισελθέντων.
Ως προς τις επιστημονικές και πολιτιστικές δράσεις:
Το οικονομικά νοικοκύρεμα που είχαμε υποσχεθεί αποδίδει πλέον καρπούς. Είχαμε ενημερώσει από πέρυσι ότι θα ήταν πρόσκαιρα αναγκαία μια περίοδος περιορισμών, ήδη όμως βηματίζουμε στις καλύτερες μέρες για τις δυνατότητες της Ένωσης. Τις λεπτομέρειες θα τις ακούσετε από τον υπεύθυνο οικονομικής διαχείρισης Μιχάλη Τσέφα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είχαμε τη δυνατότητα να οργανώσουμε στη Θεσσαλονίκη, ένα απολύτως επιτυχημένο - τόσο οργανωτικά, αλλά κυρίως ως προς το επιστημονικό του αποτέλεσμα - συνέδριο για τις αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Το ενδιαφέρον και η συμμετοχή ήταν συγκλονιστικά καθώς πάνω από 450 συνάδελφοι το παρακολούθησαν δια ζώσης και τα συμπεράσματα ήταν τόσο ουσιαστικά και χρήσιμα και για τον εφαρμοστή του δικαίου, αλλά και για το νομοθέτη, που τη δεύτερη ημέρα του συνεδρίου την παρακολούθησε ολόκληρη ο Υπουργός Δικαιοσύνης και δημοσίως ζήτησε τα αποτελέσματα των εισηγήσεων για να προωθήσει νομοθετικές βελτιώσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μέγιστος αριθμός αιτήσεων συμμετοχής από τους συναδέλφους των Αθηνών, για τους οποίους εξασφαλίσθηκε το κόστος μετάβασης και διαμονής, υπερκαλύφθηκε ήδη από τις πρώτες δύο ημέρες των αιτήσεων. Ήδη οι έγγραφες εισηγήσεις του συνεδρίου έχουν αναρτηθεί στη σελίδα της Ένωσης, ενώ ολόκληρη η εκδήλωση έχει ανέβει στο κανάλι μας στο Youtube και είναι προσβάσιμη σε όσους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν.
Στον τομέα των πολιτιστικών δράσεων, η Ένωσή μας διοργάνωσε στις 10 και 11 Μαΐου, διήμερο αφιέρωμα, με θέμα «Δικαιοσύνη και Κινηματογράφος» στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Το κοινό μας, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει 11 εμβληματικές ταινίες με επίκεντρο τη Δικαιοσύνη, ενώ μοναδικό ενδιαφέρον είχε η συζήτηση που ακολούθησε με τους καταξιωμένους προσκεκλημένους μας, μεταξύ των οποίων, ο διεθνώς αναγνωρισμένος σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, ο ηθοποιός Δημήτρης Καταλειφός ή ο καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Ορέστης Ανδρεαδάκης.
Στις θεσμικές εκδηλώσεις της Ένωσης, εντάσσεται η εκδήλωση που διοργανώσαμε από κοινού με το δικηγορικό σύλλογο Αθηνών στις 19 Ιουνίου, με θέμα τη «Δικαστική Ανεξαρτησία», στην οποία παρευρέθηκε ως εισηγητής μεταξύ άλλων και ο Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Δικαστών. Με την εκδήλωση αυτή, που είχε ουσιαστικό, αλλά και συμβολικό χαρακτήρα, από τη μια αποδείξαμε έμπρακτα ότι σεβόμαστε το δικηγορικό Σώμα και επιθυμούμε τον ουσιαστικό θεσμικό διάλογο. Και από την άλλη επιβεβαιώσαμε προς όλες τις κατευθύνσεις, την εμπέδωση της διεθνούς υπόσταση της Ένωσής μας και τη σταθερή στήριξη που λαμβάνει από τα ευρωπαϊκά και διεθνή συλλογικά μας όργανα, όπως έγινε με το πρόσφατο Ψήφισμα υπέρ των θέσεών μας. Αλλά για τα διεθνή, θα μιλήσει πιο αναλυτικά στη συνέχεια ο συνάδελφος Ζάχος Παλιούρας.
Περαιτέρω, στο πλαίσιο της επιμορφωτικής δράσης της Ένωσης, διοργανώθηκε μεταξύ 6 και 8 Μαΐου, επίσκεψη 20 μελών της Ένωσής μας κατόπιν κληρώσεως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το Ευρωκοινοβούλιο. Όσοι συμμετείχαν διαπίστωσαν ότι η εμπειρία ήταν μοναδική, προκειμένου να αποκτήσουν οι συνάδελφοι πραγματική εικόνα για τον τρόπο λειτουργίας των κορυφαίων δικαστικών σχηματισμών της Ευρώπης, καθώς και των λοιπών ευρωπαϊκών θεσμών. Αντίστοιχη επίσκεψη πιστεύουμε θα επαναληφθεί και στο εγγύς μέλλον.
Ακόμη, με πρωτοβουλία της Ένωσής μας οργανώθηκε επίσκεψη 60 μελών της Ένωσης στα εργαστήρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών προκειμένου να ενημερωθούν δικαστές και εισαγγελείς για τη δραστηριότητα λειτουργικών μονάδων της υπηρεσίας.
Για τους συναδέλφους που πλησιάζουν στην προσυνταξιοδοτική περίοδο, προνοήσαμε και δημιουργούμε σταθερή συνεργασία με δικηγορικό γραφείο, προκειμένου να ενημερώνονται για τη θεμελίωση των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων, τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν έγκαιρα και τον τρόπο να μειωθεί ο πραγματικά μεγάλος χρόνος αναμονής της καταβολής της πλήρους σύνταξης. Μπορεί για τους περισσότερους από εμάς αυτά τα ζητήματα να φαίνονται μακρινά, είναι όμως πραγματικά και αφορούν το μέλλον όλων μας.
Τέλος, το οικονομικό νοικοκύρεμα που επιτεύχθηκε, μας επιτρέπει να συνεχίζουμε και να επεκτείνουμε και τις σταθερές δράσεις της Ένωσής μας. Συνεχίζουμε να στηρίζουμε κάθε καλοκαίρι τα κατασκηνωτικά προγράμματα των παιδιών μας, συνεχίζουμε τις βραβεύσεις των τέκνων μελών που πέρασαν σε σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, στηρίζουμε και πάλι τα ανήλικα τέκνα συναδέλφων μας που έφυγαν πρόωρα από τη ζωή, εκδώσαμε το ετήσιο ημερολόγιο, διοργανώσαμε χριστουγεννιάτικες εορτές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με θεατρικές παραστάσεις, καθώς και διανομή δώρων σε άλλες μεγάλες εφετειακές περιφέρειες. Φέτος κατορθώσαμε να οργανώσουμε και δύο εκδηλώσεις αναψυχής για τα μέλη μας και συγκεκριμένα τη θερινή εκδήλωση για το κλείσιμο του δικαστικού έτους που έλαβε χώρα στο τέλος Ιουνίου καθώς και την κοπή πίτας που θα γίνει στις 17 Ιανουαρίου στο Loft στο Βοτανικό. Αντίστοιχες εκδηλώσεις σχεδιάζουμε για το μέλλον και στην περιφέρεια.
Τέλος, υποστηρίξαμε καταστήματα κράτησης με καταβολή χρηματικών ποσών και καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ακόμα και με την προσωπική μας συμβολή για τη διατήρηση της Τράπεζας Αίματος, η ύπαρξη της οποίας εξαρτάται από την προσφορά εκάστου εξ ημών. Διατηρούμε και ανανεώνουμε συμβάσεις με τράπεζες νομικών πληροφοριών, ξενοδοχεία και καταρτήσαμε νέες συμφέρουσες συμφωνίες με τα ΕΛΤΑ, ερευνώντας παράλληλα κάθε δυνατότητα περαιτέρω διευκολύνσεων. Οργανώσαμε το καλοκαιρινό ταξίδι των μελών της Ένωσης στην Κούβα και στις Δαλματικές ακτές και σχεδιάζουμε να αποφασίσουμε μετά τις γιορτές τους φετινούς προορισμούς.
Κυρίες και κ. συνάδελφοι,
Οι κλυδωνισμοί που δέχονται οι δημοκρατικοί θεσμοί σε όλο τον κόσμο, επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα και τη Δικαιοσύνη. Από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το δικαστικό σύστημα δέχεται δομική αμφισβήτηση, μέχρι την καθ΄ ημάς Ευρώπη, όπου ακούμε να ξαναχτυπούν τα τύμπανα του φασισμού και του πολέμου, η δυσανεξία των κάθε είδους συμφερόντων προς του κανόνες του Δικαίου, περνά όλο και συχνότερα μέσα από τη σύγκρουση με τους εφαρμοστές του. Ο ενοχλητικός δικαστικός έλεγχος υπονομεύεται συστηματικά, η δικαστική ανεξαρτησία βαφτίζεται προνόμιο, ενώ η εργασιακή εξουθένωση γίνεται μοχλός μιας βουβής πίεσης.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, που ωθεί δικαστές και εισαγγελείς να νιώθουν αδύναμοι και μόνοι, ουσιαστική απάντηση γίνεται η προσωπική μας αντίσταση και η συλλογική μας δράση. Για αυτό, η Ένωσή μας πλέον έχει κατακτήσει τη θέση που της αξίζει στη συνείδηση των δικαστών και εισαγγελέων. Είναι ο σεβαστός επιστημονικός φορέας, που παράγει εργαλεία για τα μέλη του και ολόκληρο το νομικό κόσμο. Είναι ο θεσμικός συνομιλητής, τον οποίο υπολογίζουν ακόμα και όσοι ενοχλούνται από την παρουσία του. Είναι το συλλογικό μας καταφύγιο, για να περνάμε από τις θύελλες των συμφερόντων. Είναι πάνω από όλα ο χώρος που επιλέξαμε για να σκεφτόμαστε και να μιλάμε ελεύθερα.
Ευχαριστώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δεν επιτρέπονται νέα σχόλια.