ΕΔΔΑ: Υιοθεσία τέκνου χωρίς τη συγκατάθεση μητέρας με ψυχικές ανάγκες υποστήριξης.

 

 

 

Υιοθεσία τέκνου χωρίς τη συγκατάθεση μητέρας με ψυχικές ανάγκες υποστήριξης. Περιθώριο εκτιμήσεως. Μη παραβίαση άρθρου 8 της ΕΣΔΑ 

ΑΠΟΦΑΣΗ

N.S. κατά Ηνωμένου Βασιλείου της 25.03.2025 (προσφ. αριθ. 38134/20) 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η προσφεύγουσα γεννήθηκε το 1969 και διαμένει στο Wolverhampton. Έχει ιστορικό αναγκών υποστήριξης ψυχικής υγείας. Τα τέκνα της, X και Y, γεννήθηκαν το 2002 και το 2011 αντίστοιχα. Ο πατέρας τους δολοφονήθηκε το 2012, γεγονός που επηρέασε σημαντικά την προσφεύγουσα και τα τέκνα της.

Τον Αύγουστο 2013, η προσφεύγουσα κρατήθηκε δυνάμει του Νόμου περί Ψυχικής Υγείας 1983 και τα τέκνα τέθηκαν υπό αστυνομική προστασία. Μετά την απελευθέρωσή της, οργανώθηκαν συνεδρίες επαφής και τον Μάιο 2014 τα τέκνα επέστρεψαν στη φροντίδα της βάσει διαταγής φροντίδας. Ωστόσο, τον Μάρτιο 2015, η προσφεύγουσα υπέστη υποτροπή της ψυχικής της κατάστασης και τα τέκνα απομακρύνθηκαν εκ νέου. Τον Αύγουστο 2015 διαγνώστηκε με διπολική συναισθηματική διαταραχή.

Τον Δεκέμβριο 2016, το Οικογενειακό Δικαστήριο διέταξε την επιστροφή του X στη φροντίδα της προσφεύγουσας, αλλά εξέδωσε διαταγή τοποθέτησης για υιοθεσία του Y, ο οποίος από τον Μάρτιο 2016 διαβιούσε με υποψήφια θετή μητέρα. Η προσφεύγουσα δεν προσέβαλε τη διαταγή τοποθέτησης ενώπιον του ΕΔΔΑ.

Τον Μάιο 2017, η υποψήφια θετή μητέρα υπέβαλε αίτηση για διαταγή υιοθεσίας. Η προσφεύγουσα έλαβε άδεια να αντιταχθεί βάσει μεταβολής συνθηκών. Νέες pragmatoγνωμοσύνες εξετάστηκαν, συμπεριλαμβανομένης ψυχιατρικής έκθεσης που διαπίστωσε ότι η ψυχική υγεία της προσφεύγουσας ήταν σταθερή από το 2015 και ότι είχε επίγνωση της κατάστασής της.

Τον Αύγουστο 2019, το Οικογενειακό Δικαστήριο εξέδωσε διαταγή υιοθεσίας. Έκρινε ότι ο Y δεν εμφάνιζε δεσμό με τη βιολογική του μητέρα, είχε ανάγκη σταθερότητας και ενός προσώπου που θα μπορούσε να τον «διεκδικήσει νομικά και συναισθηματικά». Απέρριψε το ενδεχόμενο έκδοσης διαταγής ειδικής κηδεμονίας (special guardianship order), η οποία θα διατηρούσε τους βιολογικούς δεσμούς, διότι δεν θα ικανοποιούσε τις ανάγκες του Y για μονιμότητα. Η άδεια έφεσης απορρίφθηκε.

Το ΕΔΔΑ εξέτασε την προσφυγή αποκλειστικά υπό το πρίσμα του άρθρου 8. Υπενθύμισε τις γενικές αρχές που τέθηκαν στην υπόθεση Strand Lobben κ.α. κατά Νορβηγίας [Τμήμα Ευρείας Σύνθεσης] της 10.09.2019 και τόνισε ότι οι οικογενειακοί δεσμοί μπορούν να διακοπούν μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις. Ωστόσο, διευκρίνισε ότι δεν καλείται να εξετάσει τη διαταγή τοποθέτησης του 2016, καθώς η προσφεύγουσα δεν την προσέβαλε, αλλά μόνο τη διαταγή υιοθεσίας του 2019.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι το συμφέρον του τέκνου να μην μεταβληθεί η de facto οικογενειακή του κατάσταση είχε ιδιαίτερη βαρύτητα υπέρ της υιοθεσίας. Διαπίστωσε ότι οι λόγοι που δόθηκαν τόσο για την υιοθεσία όσο και για την απόρριψη της διαταγής ειδικής κηδεμονίας ήταν συναφείς και επαρκείς. Η προσφεύγουσα συμμετείχε επαρκώς στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Το ΕΔΔΑ δεν διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ https://www.echrcaselaw.com ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ