ΑΠΟΦΑΣΗ
Biliński κατά Πολωνίας της 15.01.2026 (προσφ. αριθ. 13278/20)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο προσφεύγων είναι Πολωνός δικαστής πρωτοδικείου, ο οποίος το 2019 μετατέθηκε χωρίς τη συναίνεσή του από το Ποινικό Τμήμα ΧΙ του Πρωτοδικείου Βαρσοβίας-Śródmieście στο Οικογενειακό Τμήμα του ίδιου δικαστηρίου. Ο προσφεύγων είχε εκδώσει αποφάσεις σε υποθέσεις σχετικές με την ελευθερία του συνέρχεσθαι και της έκφρασης, οι οποίες προσέλκυσαν έντονο δημόσιο ενδιαφέρον και επικρίσεις από πολιτικούς του κυβερνώντος κόμματος.
Η μετάθεση διατάχθηκε από τον Πρόεδρο του Πρωτοδικείου, ο οποίος είχε διατελέσει αποσπασμένος δικαστής στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και ήταν μέλος του ανασυγκροτημένου Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου (Krajowa Rada Sądownictwa – KRS). Η απόφαση ελήφθη χωρίς να έχει προηγηθεί η απαιτούμενη γνωμοδότηση του Συμβουλίου του Περιφερειακού Δικαστηρίου και χωρίς αιτιολογία.
Ο προσφεύγων προσέβαλε την απόφαση ενώπιον του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο απέρριψε την προσφυγή του με ψήφισμα της 25 Ιουλίου 2019, χωρίς να παραθέσει αιτιολογία και παρά το γεγονός ότι η αρχική απόφαση μετάθεσης είχε ήδη ακυρωθεί από τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Δικαστηρίου Βαρσοβίας. Ο προσφεύγων δεν είχε δικαίωμα να παραστεί κατά την εξέταση της υπόθεσής του ούτε να ασκήσει περαιτέρω ένδικο μέσο κατά του ψηφίσματος του Συμβουλίου.
Το ΕΔΔΑ εξέτασε την προσφυγή υπό το πρίσμα του άρθρου 6 § 1. Κατ’ αρχάς, το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 6 τυγχάνει εφαρμογής στο αστικό του σκέλος, εφαρμόζοντας το κριτήριο Eskelinen. Διαπίστωσε ότι υφίσταται, βάσει διεθνών προτύπων, δικαίωμα των μελών της δικαστικής εξουσίας να προστατεύονται από αυθαίρετες μεταθέσεις, ως συμπλήρωμα της δικαστικής ανεξαρτησίας. Το Δικαστήριο έκρινε ότι μεταθέσεις μεταξύ τμημάτων του ίδιου δικαστηρίου που εκδικάζουν διαφορετικούς κλάδους δικαίου απαιτούν τις ίδιες εγγυήσεις με τις μεταθέσεις μεταξύ διαφορετικών δικαστηρίων. Στις ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο προσφεύγων μπορούσε να στηριχθεί σε δικαίωμα προστασίας από αυθαίρετη μετάθεση και ότι υπήρχε βάσιμη υπόνοια στοιχείου αυθαιρεσίας στη μετάθεσή του, χωρίς να κρίνει αναγκαίο να εξετάσει τους ισχυρισμούς περί πολιτικού κινήτρου.
Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε την πάγια νομολογία του ότι το ανασυγκροτημένο Εθνικό Δικαστικό Συμβούλιο δεν παρέχει επαρκείς εγγυήσεις ανεξαρτησίας. Περαιτέρω, διαπίστωσε ότι η διαδικασία ενώπιον του Συμβουλίου στερούνταν βασικών διαδικαστικών εγγυήσεων. Ο προσφεύγων δεν ακούστηκε, δεν δόθηκε αιτιολογία και δεν υπήρχε δυνατότητα δικαστικού ελέγχου.
Το ΕΔΔΑ διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 6 § 1 της ΕΣΔΑ λόγω προσβολής του δικαιώματος πρόσβασης του προσφεύγοντος σε δικαστήριο για τον έλεγχο της απόφασης μετάθεσής του. Επιδίκασε στον προσφεύγοντα 20.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 6.000 ευρώ για δικαστικά έξοδα.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ https://www.echrcaselaw.com ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δεν επιτρέπονται νέα σχόλια.