Εφόσον με την έφεση του κατηγορουμένου προβάλλεται ο
ισχυρισμός ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο της επίδοσης της απόφασης ήταν
γνωστής διαμονής, αφού διέμενε σε ορισμένο τόπο και διεύθυνση διαφορετική από εκείνη στην οποία
αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε, και ως εκ τούτου η επίδοση της απόφασης ως άγνωστης διαμονής είναι
άκυρη, το Εφετείο έχει την υποχρέωση να ερευνήσει κατ' ουσία τον εν λόγω ισχυρισμό,
αξιολογώντας και
συνεκτιμώντας όλα τα προσκομιζόμενα από τον κατηγορούμενο στοιχεία
(έγγραφα, καταθέσεις μαρτύρων κ.λ.π.) από τα οποία προκύπτει η κατά τον κρίσιμο χρόνο διεύθυνση
του κατηγορουμένου και να μη βασισθεί μόνο στο αποδεικτικό επιδόσεως της
απόφασης.