ΑΠ Συμβ. 1360/2024: δικαστικά έξοδα ποινικής δίκης - μη εφαρμογή αρ. 2 ΠΚ

Απόφαση 1360 / 2024 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1360/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτα Πασσίση, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό, Λεωνίδα Χατζησταύρου και Παναγιώτη Λυμπερόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2024, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Σ. Μ. του Α., κατοίκου ..., που δεν εμφανίσθηκε, για αναίρεση της υπ' αριθμ ΑΤ3305/2022 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25-5-2023 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 523/23.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Άννας Καλουτά με υπ'αριθμ.πρωτ.214/8-11-2023, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

[...]





Τέλος πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας τα δικαστικά έξοδα, (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠοινΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 115 του Ν.5090/2024 και ισχύει από 01-05-2024 σύμφωνα με το άρθρο 138 παρ.1 του ίδιου ως άνω Νόμου), τα οποία πλέον για την απόρριψη αιτήσεων αναιρέσεως, ισούνται με το ποσό των οκτακοσίων (800) ευρώ, ήτοι με το διπλάσιο του αυξημένου ανώτατου ποσού των τετρακοσίων (400) ευρώ, που καθορίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ.1 εδ. α' του ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 114 παρ.2 εδ. α' του Ν.5090/2024 και ισχύει από 01.05.2024 σύμφωνα με το άρθρο 138 παρ.1 του ίδιου ως άνω Νόμου, για τις αποφάσεις του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, χωρίς να εφαρμόζεται γι' αυτά ο κανόνας του άρθρου 2 ΠΚ, αφού τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία επιδικάζουν υπέρ του Δημοσίου οι ποινικές αποφάσεις και βουλεύματα, έχουν δικαιολογία τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε για τη δίωξη του εγκλήματος και συνεπώς, χαρακτηρίζονται ως πολιτική απαίτηση του Δημοσίου, για την οποία δεν μπορεί να ισχύσει το άρθρο 2 του ΠΚ. [...]