|
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ, ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΣΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ, ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ[1] |
|
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ, ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΣΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ, ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ[1] |
06.01.2026
Αναπληρωτής Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΔΠΘ, Κώστας Κοσμάτος.
Παντελή Αντ. Μαρκούλη
Δικηγόρου
ΜΔΕ Ποινικού Δικαίου (ΑΠΘ)
ΜΔΕ Εμπορικού Δικαίου (ΑΠΘ)
Υπ. ΔΝ Albert-Ludwigs-Universität Freiburg
Μελέτη δημοσιευμένη στο περιοδικό Ποινική Δικαιοσύνη, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη, τεύχος 3/2022, σ. 375 – 383.
Σημείωση: η παρούσα μελέτη είχε δημοσιευθεί αμέσως μετά την έκδοση των υπ’ αριθμ. 594/2021 (ΣΤ’ Τμήμα) και 95/2022 αποφάσεων του Αρείου Πάγου. Έκτοτε δημοσιεύθηκαν και οι ΑΠ 782/2022 (Ε’ Τμήμα), 783/2022 (Ε’ Τμήμα), 862/2022 (Ζ’ Τμήμα), 917/2022 (Ζ’ Τμήμα), 353/2023 (Ζ’ Τμήμα), με τις οποίες η θέση της αρχικής ΑΠ 594/2021 κατέστη πάγια. Εντούτοις, τα ζητήματα που τίθενται στην παρούσα μελέτη αφορούν το σύνολο των προαναφερόμενων αποφάσεων, που επαναλαμβάνουν, εν πολλοίς, τη μείζονα πρόταση της εδώ σχολιαζόμενης ΑΠ 95/2022.
----
Της Δρ. Ευαγγελίας Παυλίδου, Πρωτοδίκη ΔΔ
Παναγιώτης Μαντζούφας, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στην Νομική Σχολή του ΑΠΘ
Παντελή Αντ. Μαρκούλη
Δικηγόρου
ΜΔΕ Εμπορικού Δικαίου (Α.Π.Θ.)
ΜΔΕ Ποινικού Δικαίου (Α.Π.Θ.)
Υπ. ΔΝ Albert-Ludwigs-Universität Freiburg
Γεώργιος Πλαγάκος
Εφέτης
Διάγραμμα μελέτης
Στην παρούσα μελέτη παρατίθενται οι συχνότερα προβαλλόμενοι λόγοι ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής και κατά της εκτέλεσης προς ικανοποίηση απαιτήσεων προερχόμενων από τραπεζικές συμβάσεις και η πλέον πρόσφατη νομολογιακή τους αντιμετώπιση, ιδίως στον δεύτερο βαθμό και στον Άρειο Πάγο.
Χριστόφορος Σ. Μάρκου
Πρόεδρος Πρωτοδικών
Παντελής Αντ. Μαρκούλης
Δικηγόρος
ΜΔΕ «Ποινικές και Εγκληματολογικές Επιστήμες» (ΑΠΘ)
ΜΔΕ «Εμπορικό Δίκαιο» (ΑΠΘ)
υπ. ΔΝ (Albert-Ludwigs-Universität Freiburg)
Η παρούσα μελέτη βραβεύτηκε στο πλαίσιο διαγωνισμού που προκήρυξε η Συντονιστική Επιτροπή του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών «Ποινικές και Εγκληματολογικές Επιστήμες» της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για τη συγγραφή μελετών στη μνήμη του Ομότιμου Καθηγητή Λάμπρου Μαργαρίτη.
|
|
|
|
Αθανασία Ι. Κυριάκου Στρατιωτικός Δικαστής Α΄ Εισαγγελέας Στρατοδικείου/Αεροδικείου Λάρισας |
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
1.Το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ εγγυάται το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, του οποίου ειδικότερη έκφανση αποτελεί το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Σύμφωνα με τη θεμελιώδη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Golder κατά Ηνωμένου Βασιλείου της 21ης Φεβρουαρίου 1975, κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα όπως ένα δικαστήριο αποφασίσει για κάθε αμφισβήτηση επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του αστικής φύσεως. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ασχολήθηκε με το ζήτημα της παραβίασης του δικαιώματος πρόσβασης στη δικαιοσύνη από τον τρόπο εφαρμογής και λειτουργίας του θεσμού της βουλευτικής ασυλίας, ήταν οι υποθέσεις Cordova κατά Ιταλίας[1].
Συγκριτική εφαρμογή των άρθρων 80Α, 99, 104Α και 105 παρ. 5 ΠΚ (Ν. 5090/2024)
Αθανάσιος Νικ. Καρμοιράντζος, Δικ. Πάρεδρος
Παναγιώτης Γαλάνης, Δικηγόρος, ΔΝ, Μεταδιδάκτωρ Νομικής ΕΚΠΑ
Το
εύρος και η λειτουργία του τεκμηρίου αθωότητας στην προκαταρκτική εξέταση. Η εισαγγελική
αρμοδιότητα.[1]
Ηλίας Εμμ.Δαγκλής
Δ.Ν. Εισαγγελικός Λειτουργός
Θεμελιώδης αρχή της ποινικής δίκης και δικονομική εγγύηση το τεκμήριο της αθωότητας αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της δίκαιης δίκης σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ.1 ΕΣΔΑ. Καθιερώθηκε στην ηπειρωτική Ευρώπη πρώτη φορά το 1879 με το άρθρο 9 της Γαλλικής Διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη, όπου αναφερόταν ότι «κάθε άνθρωπος τεκμαίρεται αθώος μέχρις ότου κηρυχθεί ένοχος και εφόσον κριθεί απαραίτητο να συλληφθεί, οποιαδήποτε σκληρή μεταχείριση που δεν θα ήταν αναγκαία για να εξασφαλισθεί η κράτησή του πρέπει να καταστέλλεται αυστηρά από το νόμο»[2].
Αθανασία Κυριάκου
Εισαγγελέας Στρατοδικείου-Αεροδικείου Λάρισας
Η χρηματική ποινή αποτελεί έναν εκ των τρόπων ποινικής κύρωσης. Έχει τον χαρακτήρα ελαφρύτερης ποινής σε σχέση με τις στερητικές της ελευθερίας ποινές, δεδομένου ότι δεν πλήττει άμεσα την ελευθερία του καταδικασμένου, παρά μόνο την περιουσία αυτού και ο ρόλος της είναι να καλύψει την ποινική αξίωση της πολιτείας για την τέλεση της αξιόποινης πράξης. Την τελευταία δεκαετία παρατηρείται στον ευρωπαϊκό χώρο τάση επέκτασης της εφαρμογής των χρηματικών ποινών για αξιόποινες πράξεις χαμηλής ή μέτριας απαξίας, καθώς με τον τρόπο αυτό το κράτος ενισχύεται δημοσιονομικά με διπλό τρόπο καθώς από τη μία, αποφεύγονται κρατικές δαπάνες που θα απαιτούνταν για τη λειτουργία των σωφρονιστικών καταστημάτων και από την άλλη σημαντικά ποσά εισπράττονται από την πολιτεία, ένεκα της επιβολής όλο και περισσότερων ποινών σε χρήμα. Στην Ελλάδα, αυτό το είδος ποινής αποτέλεσε σημείο αναφοράς στις προσπάθειες του νομοθέτη να θεσμοθετήσει εναλλακτικά της φυλάκισης μέτρα, προκειμένου να επιτευχθεί η επιδιωκόμενη αποσυμφόρηση του σωφρονιστικού συστήματος. Με το νέο Ποινικό Κώδικα (Ν. 4619/2019), άλλαξε ριζικά το μοντέλο προσδιορισμού της χρηματικής ποινής ως κύριας ποινής και παράλληλα καταργήθηκε οριστικά η μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας ποινή σε χρηματική.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ
Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω