Παντελής Αντ. Μαρκούλης
Δικηγόρος
ΜΔΕ «Εμπορικό Δίκαιο» (ΑΠΘ)
ΜΔΕ «Ποινικές και Εγκληματολογικές
Επιστήμες» (ΑΠΘ)
υπ. ΔΝ (Albert-Ludwigs-Universität
Freiburg)
Στη διάταξη του άρθρου 197
§1 στ. α’-δ’ ΠτΚ τυποποιούνται, σύμφωνα με μία άποψη,
δόλιες πράξεις μείωσης, εξαφάνισης ή απόκρυψης περιουσιακών στοιχείων που
εμπίπτουν στην πτωχευτική περιουσία, δηλ. δόλιες πράξεις αυτοπροσβολής κατά
κανόνα της περιουσίας του οφειλέτη. Στη θέση αυτή μπορεί να αντιταχθεί ότι δεν
ευσταθεί για όλες τις συμπεριφορές που περιέχονται στις πιο πάνω διατάξεις,
επειδή μεταξύ αυτών συναντάται, όπως θα δούμε, και η παρασιώπηση των
περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, η οποία δεν συνιστά αυτοπροσβολή (αυτοβλάβη
ή αυτοδιακινδύνευση) της περιουσίας του. Η αντίρρηση αυτή είναι ορθή και
καταδεικνύει την έλλειψη συστηματικής συνέπειας του ά. 197 §1 ΠτΚ.
Στο πρώτο αυτό μέρος της
εργασίας εξετάζονται αναλυτικά οι τρόποι τέλεσης του ά. 197 § περ. α’ – δ’ ΠτΚ.
Αρχικά εκτίθεται το ισχύον σήμερα στη Χώρα μας νομοθετικό πλαίσιο, ενώ
παράλληλα παρουσιάζονται οι αντίστοιχες διατάξεις του γερμΠΚ (StGB), οι οποίες
αποτέλεσαν πρότυπο για τον Έλληνα νομοθέτη και η ερμηνεία των οποίων από τα
γερμανικά δικαστήρια είναι χρήσιμη για την ερμηνεία των αντίστοιχων διατάξεων
του Ν. 4738/2020.
